Wat doen wij toch?
500 miljoen MENSEN, meer dan 500 miljoen zelfs. Dat is het aantal wat zich op het sociale web begeeft heden ten dage. 500 miljoen mensen is bijna 15% van de totale wereldbevolking.
Ze wisselen daar ideeen uit, ze babbelen met elkaar, doen elkaar aanbevelingen, vertellen hun gevoel, hun passie en voorkeuren, etc…
Groeiend, dat is het aantal mensen dat zich mengt in de conversatie, die zich op het sociale web begeeft.
Het zijn vaak onbekenden van elkaar die elkaar toch vertrouwen. Ze vertrouwen op reviews en beoordelingen, gedaan door mensen die ze zelf niet kennen.
Waar gaat dit naar toe?
De media verschuift naar de plaatsen waar mensen hun tijd besteden, op het web dus.
Het sociale web is “the New World Order”. Niet die van de conspiracy theorie, die gaat uit van een wereldwijd overheidsorgaan. Hetgeen hier bedoelt wordt is een World Order van individueen die samen aan iets moois werken. Zij werken aan iets innovatiefs, iets wat steeds meer weg heeft van een grote evolutie. Zij beinvloeden, zij creeeren, zij werken samen, zij praten en zij zoeken nieuwe contacten. Het is een verandering in de rangorde, het zijn niet meer de bedrijven die dicteren. Het zijn de individueen die bepalen, beinvloeden en dicteren, het is de nieuwe orde.
Wat is het niet?
Velen denken dat het een hype is, een hype vooral bedoeld voor de jongeren. Juist deze jongeren zijn onze toekomst, zijn bepalend en leidend op het web, zijn onze (toekomstige) collega’s.
Je kunt dus vasthouden aan de oude orde, de oude tradities, en het negeren. Het is helaas verloren energie en heeft dus weinig zin.
Men zegt wel eens, verandering is weerstand. Overwin daarom de weerstand, en wel zo snel als mogelijk. Jij, je collega’s, vrienden, kennissen etc. houden dit niet tegen. Het is een verschuiving van de krachten die al enige tijd geleden heeft plaatsgevonden. Je wilt dit niet onder ogen zien, niet begrijpen, niet erkennen. Je wilt niet falen of de controle kwijt raken. Begrijpelijk ook, alleen niet verstandig. Je zult moeten leren, leren en begrijpen wat er gaande is. Luisteren naar wat er gaande is en kijken wat er zich afspeelt op het web. Je zult het niet alleen moeten begrijpen, je moet er ook in participeren. Wellicht alleen door je aanwezigheid, wellicht ook door gewoon te doen. Maar, dat kan alleen als je het echt begrijpt. De oude orde, de oude methodes meenemen en toepassen op de nieuwe wereld? Dat heeft geen zin. Je zult worden genegeerd, worden afgestraft en terechtgewezen.
En werk jij bij de grote organisatie, waar de oude methodes, de statische processen en de lange, traditionele (communicatie)lijnen nog hoogtij vieren? Jij bent er 1 van de meer dan 500 miljoen, welke bijdrage wil jij leveren om deze verschuiving in gang te zetten? Waar zijn toch die verhalen, de eerste stapjes op het Web 2.0 en Social Media vlak, het falen en de successen? Waarom worden deze hier niet gedeeld? Is het omdat jullie er niet klaar voor zijn? Is het omdat jullie er denken klaar voor te zijn maar dit niet durven delen, uit angst om een flater te slaan? (juist dit is een teken dat je er niet klaar voor bent, maar je hebt geen keuze!)
Denk je, ik wil ook op FaceBook, Hyves en andere Sociale Netwerken? Vraag je dan eens af waarom je dat wilt. Is het vanuit de marketing gedachte, promoten, promoten, promoten? Wil jij ook, net zoals Dell, Procter & Gamble en andere bedrijven een Social Networking Site? Dan gaat het dus weer om jou en niet om die 500 miljoen anderen. Ben jij die adviseur die anderen probeert te introduceren in Social Networking Sites door ze te vertellen dat ze daar hun presence moeten hebben? Dan gaat het dus om jou, en niet om je klant en die 500 miljoen anderen.
Wat is het wel?
Het is iets sociaals, iets vanuit de diepe normen en waarden van de mens, vanuit de kracht van het innerlijke van de mens.
Relaties is geen marketingterm, absoluut niet zelfs. Relaties worden gelegd op basis wederzijds vertrouwen, optimisme, openheid, eerlijkheid, oprechtheid, realisme en kwetsbaarheid.
Op het web is het niets anders, je maakt het onderscheid door authentiek te zijn, de copycats zijn een slap aftreksel van de authenticiteit en zullen nooit dat onderscheid gaan maken.
Je maakt onderscheid door creatief te zijn. Je valt pas op als je iets vanuit je passie doet,en door iets te doen waar je de mens pas echt bij helpt.
Openheid, eerlijkheid en kwetsbaarheid zijn essentiele randvoorwaarden. De mens is niet perfect, je maakt fouten, dat is niet erg. Belangrijk is dat je ervan leert. Nog belangrijker is dat je jezelf kent, dat je weet wie je bent en waar je voor staat. Je mag dit best kenbaar maken
Vertrouwen, vertrouwen bouw je op door naar mensen te luisteren, vertrouwen betekent ook investeren, iets waar je constant aan moet werken. Vertrouwen is ook “de controle loslaten”. Regels en procedures zijn er om los te laten, regels zijn een basis van wantrouwen, een behoefte aan controle, het resultaat is alleen nog maar meer wantrouwen. Op het internet zijn er geen regels en procedures, deze bepalen wij met z’n allen. Vertrouwen is de mens waarderen in wie zij is.
Oprechtheid en realisme, streef na wat je belooft, maak dit ook waar, informeer de mensen met enige regelmaat, wees realistisch, schep geen verwachtingen. Redeneer vooral niet vanuit jezelf, maar vanuit de ander.
Geven en nemen, je zult moeten geven alsvorens je kunt nemen, maar houdt dit wel in balans. Met alleen nemen redt je het niet.
Wat moet je doen?
- Zorg dat je een echte “vriend” bent op het web
- Vertel je verhaal! Vertel je verhaal vanuit je eigen ik en vanuit jezelf, storytelling is key. Dit kan onder andere middels foto’s, video’s, afbeeldingen, (micro)blogs, podcasts
- Ga de conversatie aan
- Geef jezelf een identiteit, laat een foto zien van jezelf, vertel in je profiel ook wie je bent en waar je voor staat. Voeg eens wat persoonlijke dingen toe.
- Verleid ons vooral niet met je marketingtrucjes
- Heb je respect voor mij? Dan heb ik respect voor jou
- Vertel niet wat JIJ te bieden hebt, vertel wat je MIJ te bieden hebt, verrijk MIJN leven.
Verdwijnt het?
Web 2.0 is niet dood, Social Media ook niet, het zal ook nooit dood gaan. Tim O’Reilly gaf het als volgt aan:
I don’t buy it. Web 2.0 isn’t a bunch of venture backed startups. It’s the move to the internet as platform. Is that dead? No.
Als je dit niet begrijpt? Als je denkt dat met de aankomende recessie Web 2.0 niet meer leeft? Stel je dan eens voor dat het nu oorverdovend stil wordt op het internet… Nee dus. De mens heeft het internet met al haar mogelijkheden aangegrepen om het te gebruiken als een verlengstuk van haar stem.
500 miljoen mensen en het worden er iedere dag meer, begrijp je het al, ben je al mens geworden en waar ben je?
Meer posts over dit onderwerp:
40 miljoen mensen in de Verenigde Staten
Doe meer met minder
Mensen zijn mensen
De illusie die online privacy heet
Wat verwacht ik in een marketingplan
Tags: authentiek, co-creatie, contacten, creatief, eerlijk, facebook, hyves, innovatie, kwetsbaar, mensen, open, oprecht, passie, relatie, relaties, sociaal, social media, vertrouwen, vriendschap
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/43/Feed-icon.svg/120px-Feed-icon.svg.png"){kind=icon}
November 9th, 2008 at 10:18
Bevlogen post Jaap! Keep it up.
Wat ik me afvraag, zeker sinds de web 2.0 expo van afgelopen maand, is of we niet teveel bezig zijn met het uitleggen en verdedigen van wat web 2.0 is. Wat voor mij daar duidelijk werd is dat aan de term ‘web 2.0′ de ‘VC backed startup technology’ is gaan hangen. Deze startups hebben maar een eindklant en dat is de partij die hen voor een fiks aantal miljoenen van hun freeconomics-vraagstukken zal verlossen. De term is daarmee inmiddels uitgehold.
Prima dus dat je duidelijk stelt dat web 2.0 in werkelijkheid een onontkoombare natuurlijke drang van mensen tot samenwerken, delen en profileren kanaliseert.
Moeten we niet af van het isoleren van web 2.0 als alternatieve aanpak en meer bewegen naar een integratieve benadering? Zonder social media in een online innitiatief sla je de plank direct mis?
Uitgaande daarvan mag web 2.0, als term, van mij een zachte liefdevolle dood sterven…
November 10th, 2008 at 14:50
Ik heb nooit begrepen waarom er überhaupt een term is voor bovenstaand fenomeen.
Als ik bovenstaande zou moeten beschrijven zeg ik heel simpel: Internet.
November 10th, 2008 at 15:11
Hoe kom je overigens aan het getal 15% van de totale wereldbevolking?
November 10th, 2008 at 15:46
Da’s een hele goeie Arno. Ik weet het niet, jij?
November 10th, 2008 at 15:56
Eh, het was toch jouw artikel Jaap?
Voor de draad ermee dan, waar komen die 15% vandaan?
November 10th, 2008 at 16:02
Voorzover ik weet (en dat is natuurlijk al discutabel ^^), heeft momenteel ongeveer 10% van de totale wereldbevolking internet toegang. En dan is het nog de vraag hoe groot het deel is van die 10% dat zich bezig houdt met social media.
Vandaar de vraag, vroeg het me gewoon af (kan ook niet echt exacte cijfers vinden).
November 10th, 2008 at 17:24
1. Web 2.0 als term is dingetjes samen doen, heb je zelf aangegeven. Ben het er helemaal mee eens.
Harnessing Collective Intelligence, Rich User Experiences, the Web as Platform, Data is the Next Intel Inside, End of the Software Release Cycle, Lightweight Programming Models, Software above the Level of a Single Device. Dit zijn de peilers van Web 2.0. Is dat weg? Is dat dood? Nee, dus, absoluut niet!
Als we de term web 2.0 weghalen, laten we dan tenminste de peilers blijven benoemen. Maar wel in combinatie met de definitie van Social Media. Web 2.0 is meer “technisch” van aard. Social Media meer menselijk van aard.
Het is er, het gaat niet weg, is niet meer weg te denken en is gewoon mainstream geworden. Het is een essentieel element geworden. Het is zelfs een MUST geworden. Een website zonder blog? Doe maar niet, een webservice zonder forum? Doe maar niet.
Dus vwb de integratieve aanpak? Voor! Voorbeelden te over waar middels old school aanpak veel kosten zijn gemaakt, en het heeft geen ene cent opgeleverd.
Zonder web 2.0/social media initiatief? kun je schrijven? Schrijf het dan maar lekker op je buik (uitzonderingen daargelaten
)
Begrijp je het niet? Begin er dan ook maar niet aan.
November 10th, 2008 at 17:29
@arno. hahaha, het is wat anders. Er zit een rekenfoutje in, helaas. Er zijn bijna 6.7 miljard mensen op de aardbol. 500 miljoen mensen op het sociale web. Dan had het dus moeten zijn ongeveer 7,6%. Grappig dat iedereen hier overheen leest. En vwb het sociale web? Dat was het tijden geleden al, de BBS, de forums, etc…. Iedereen leest blogs, men ontkomt er niet aan omdat Google nu eenmaal blogs hoog in de ranking plaatst. De hyperlinks die al jaaaren worden gebruikt om naar anderen te linken zijn eigenlijk ook gewoon relaties.
November 10th, 2008 at 17:37
Maar ontstaat niet het gevaar van … hoe zal ik het noemen.
Web2.0 overkill?
Hiermee bedoel ik dat iedereen zoveel gaat focussen op Web2.0, dat eigenlijk het hele concept om zeep gaat?
Miljoenen fora, blogs etc. Waar je eigenlijk wat centrale plekken wil hebben om bijvoorbeeld een discussie te houden wordt alles heel verspreid en beperkt het zich weer.
Ik neem als voorbeeld een intranet van een willekeurig bedrijf, waar iedere mewewerker zijn eigen blogs heeft, en ook weer specifieke blogs (technisch, personeelsverenigingen, company nieuwsblog). Waardoor je, naar mijn mening, op een gegeven moment de gebruiker zo bombardeert met informatie en verschillende plekken om deze informatie te bezichtigen/vinden, dat het resulteert in het feit dat de gebruiker allicht zijn interesse verliest omdat het allemaal zo ingewikkeld wordt gemaakt.
Ik denk dat je je vooral NIET volledig moet focussen op Web2.0, waardoor je uiteindelijk allicht een ‘klein beetje’ Web2.0 in de praktijk brengt. Ik denk dat een ‘klein beetje’ Web2.0 meer nut heeft dan een overkill aan Web2.0.
Maargoed, zo kijk ik er tegenaan als leek, de fout kan heel goed bij mij liggen
November 11th, 2008 at 11:43
Je loopt dus tegen information-overload aan? Weet niet meer waar je moet zoeken en gaat ten onder in de chaos? Iedere keer een nieuw Social Network, een nieuwe site openen, een rss feeder die uitpuilt? Bedoel je dat?
Wel grappig wat je zegt:”de gebruiker bombaderen”. Da’s op het internet niet anders alleen daar beseffen we erg goed dat er zoveel info ter beschikking is en dat we dit zelf op mogen zoeken. Hetzij door hulp van anderen, hetzij door zelf te zoeken. Binnen de organisatie is ook ongelooflijk veel info ter beschikking, veel blogs, wiki’s, nieuwspagina’s etc… en nu ineens is het bombaderen? schreeuwen we ineens om structuur? helderheid en eenvoud?
Je zult dus als werkgever moeten faciliteren, zorgen dat, in het oerwoud van informatie de mogelijkheden aanwezig zijn om de informatie makkelijk vindbaar te maken en mogelijkheden te geven zodanig dat nieuwe info makkelijk geconsumeerd kan worden.
Web 2.0 is Harnessing Collective Intelligence, Rich User Experiences, the Web as Platform, Data is the Next Intel Inside, End of the Software Release Cycle, Lightweight Programming Models, Software above the Level of a Single Device. Laten we dit vooral niet weghalen, laten we ons eens focussen op het makkelijker maken van het consumeren, eenvoudig vindbaar etc… En laten we eens ophouden met het zoveelste social network initiatief wat gewoon een kopie met een nieuw sausje blijkt te zijn. Volgens mij is dat wat je bedoelt.
November 11th, 2008 at 12:44
Dat laatste zinnetje is in principe precies wat ik bedoel.
Ik ben VOOR web2.0, maar dan wel wat gestructureerd (vreemd om die 2 dingen in 1 zin te zien als je sommige initiatieven bekijkt).
Niet zomaar meedoen voor het meedoen, maar wel in het achterhoofd houden waarom je het doet en er ook over nadenken HOE je het het beste zou kunnen doen.
November 11th, 2008 at 12:57
@Arno: exact! En dan zonder die benaming ‘web 2.0′ aangezien dit als ‘optie’ kan worden opgevat. Social media is nauwelijks een optie op dit moment, maar een verwachting.
Wellicht boeiend in deze context de visie van O’reilly: http://socialsofties.net/oreilly-work-on-stuff-that-matters/