In de Volkskrant een artikel over Internetbedrijf Advance (Van den Ende) die te pas en te onpas persoonsgegevens verzamelt en deze op naam, naar verluidt, deelt met de farmaceutische industrie (Pfizer) en verzekeraars als VGZ.

Het College Bescherming Persoonsgegevens (CBP) onderzoekt het gebruik van de gegevens van 2,2 miljoen Nederlanders door het Hilversumse mediabedrijf Advance. Dat handelt volgens het college mogelijk in strijd met de Wet op de Persoonsgegevens.

Nog niet zo lang geleden vulde ik samen met mijn lief de ellendig lange vragenlijsten in op ‘Je echte leeftijd‘, een innitiatief van Advance en Zorgverzekeraar VGZ (onderdeel van megaverzekeraar UVIT). In 2007 was het concept ook nog voorzien van een TV programma op SBS. De Hartstichting heeft, voor een luttel bedrag, ook weer toestemming gegeven om haar merk te koppelen, maar heeft er, zoals zo vaak, verder niets mee te maken. Het ziet er dan gelijk erg ‘betrouwbaar’ uit…

Wat mij toen zo verbaasde was dat je na het invullen van alle hoogstpersoonlijke, en vaak irrelevante, vragen, akkoord MOET gaan met het verstrekken van gegevens aan de partners van Advance op straffe van het niet vertonen van de uitkomst van de test. Ja zeg, ik heb net een half uur vragen beantwoord! Onzin Leon, akkoord gaan met de voorwaarden doe je aan het begin van de test!

En dan lees je in hun voorwaarden:

… indien overeengekomen, het verstrekken van de gegevens aan zorgvuldig geselecteerde partners van Advance met als doel om de persoonsgegevens te gebruiken om per post, telefoon, sms, e-mail en/of andere media informatie, activiteiten, nieuws, aanbiedingen van deze partners te versturen;

De Volkskrant claimt:

De test over seksgedrag [op je echte leeftijd - red.] bevat zeer intieme vragen en is ingevuld door 60 duizend mannen. De resultaten zijn ter beschikking gesteld aan de medicijnenfabrikant Pfizer van erectiepil Viagra.

Ze zullen het juridisch wel netjes hebben afgedekt, met een klein lettertje hier en daar. Ik vraag me af of ze hiermee weg zullen komen en benieuwd welke data bijvoorbeeld bij VGZ zijn beland…

De beste bescherming tegen dit soort praktijken is dat we massaal dergelijke innitiatieven overspoelen met valse antwoorden en adressen… of gewoon niet meedoen aan stomzinnige testjes

Enkele dagen geleden werd duidelijk dat zowel de Volkskrant als Trouw personen die content kopieren aan wil pakken. Zij gaan bedrijven, stichtingen en overheden aanpakken die producties zonder toestemming overnemen op de eigen site en daarmee inkomsten genereren. Zij blijven anderen wel toestaan artikelen uit de krant te gebruiken, is de regel dat een citaat maximaal vijftig woorden mag tellen en een werkende link dient te bevatten naar het volledige artikel op de website van de krant.

Vandaag zag ik dat Michel van Helden de auteursrechtwaarschuwing bij Trouw erop na heeft geslagen. In de waarschuwing staat:

Hyperlinken wordt als ‘meer dan incidenteel’ beschouwd als op één site meer dan tien hyperlinks naar deze site staan, en als vaker dan vijftig keer binnen één kalenderjaar een hyperlink naar deze site wordt aangebracht. U mag hyperlinks aanbrengen naar maximaal vijf artikelen per publicatiedatum op onze site.

Da’s een iets andere waarschuwing dan dat in de krant stond vermeld.

Het begint een beetje de omgekeerde wereld te lijken. De laatste stuiptrekkingen van een uitstervend medium, zeker als ze op deze tour gaan. In plaats van de content kopieerders te omarmen, of in contact te komen met ze, en hier een mogelijk warme relatie mee aan te gaan? In plaats daarvan stoten ze deze mensen af. En da’s nu net wat je niet moet doen. De nieuwe wereld bestaat nl. grotendeels uit mensen die content kopieren en remixen en ook uit mensen die eigenhandig gemaakte content voorzien van links naar anderen (is dat niet de basis van Google?).

Dave Evans zegt het in zijn boek Social Media Marketing in an Hour a Day erg treffend:

“You’ve got to give up control in order to gain a presence in the conversations that matter.”

“On the social web, your absence is conspicuous.  Failing to participate retards the advancement of trust.  In fact, it can increase the likelihood of mistrust.”

En  Lawrence Lessig (professor of law aan de Stanford Law School, en co-founder van  Creative Commons heeft er een heel verhaal over copyright gewijd in de Wall Street Journal. Hij zegt onder andere:

Digital technology has made it easy to create new works from existing art, but copyright law has yet to catch up.

Hebben Trouw en de Volkskrant de onderzoeken wel gelezen? Hebben ze wel gelezen dat onderzoek van Edelman uitwijst dat mensen nog meer vertrouwen in de economie hebben (36%) dan dat ze dagbladen vertrouwen…(34%). Ze zijn het vertrouwen kwijt van de consument en proberen de controle weer terug te krijgen.

En als we het toch hebben over copyright en remixen, Microsoft Songsmith heeft een aardige vlucht genomen. De instrumenten worden uit de originele muziek gehaald waardoor alleen de zang nog overblijft. Vervolgens wordt de zang gecombineerd met de muziek van Microsoft Songsmith. Meer info op Techcrunch. De instanties hebben het er maar weer druk mee om alle illegale remix praktijken te bestrijden.

Roxanne, the Police

Ach, copyright, dat was ooit eens, wat heb je er aan? Het houdt alleen maar mensen aan het werk en bedrijven in stand die in opdracht van andere bedrijven dit mogen bestrijden. Maar is het ze ooit gelukt om piraterij uit te bannen?