Doe meer met minder, dat is de vraag die marketeers steeds meer gesteld krijgen en zichzelf steeds meer afvragen. En dat niet alleen vanwege de aankomende recessie maar ook vanwege de sterke opkomst van Social Media, zeker het afgelopen jaar.

Kortom, je moet wat met die vraag, zeker met onbestemde tijden voor ons, maar wat moet je ermee, waarom moet je er wat mee, en hoe moet je er wat mee?

De waarom vraag is vrij simpel, traditionele technieken, methoden en media werken steeds minder, zijn steeds minder effectief. Het medialandschap is ook steeds meer aan het diversifceren en versnipperen. Je hebt werkelijk geen idee meer waar je doelgroepen zich bevinden, je hebt geen idee meer hoe je ze moet bereiken. Dus, mag je zorgen dat ze jou gaan bereiken.

Push marketing? Nee, pull marketing dus. De markten veranderen, de mensen veranderen, het online medialandschap veranderd, sales en marketing methoden moeten dus ook veranderen.

Bezuinigen op Social Media? Is niet echt handig. De oude truckendoos openhalen en de nadruk leggen op televisie, tijdschriften, kranten en andere papieren media? Dat gaat ook niet meer werken. Een hybride aanpak dan? Dat is een betere, maar ben je wel heel bewust van welke uitgaven je waar gaat doen en ben jezelf wel heel bewust van hetgeen het je uiteindelijk op gaat leveren. Je mag dus echt op zoek gaan naar de meest waardevolle klanten en je mag gaan nadenken hoe je hen het beste en meest effectief kunt aanspreken.Maar, waar je je ook bewust van moet zijn is de enorme snelheid die aanwezig kan zijn, de enorme snelheid waarbij nieuws als een lopend digitaal vuurtje het wereldwijde internet over kan gaan, in zowel positieve als negatieve zin. Brand Monitoring, constante bijstelling van je plannen en strategie is dan ook een must, prioriteiten kunnen snel wijzigen.

Mensen zijn van nature sociaal ingesteld, we bouwen relaties op met vrienden, collega’s, buren en vijanden, we ontwikkelen een web aan relaties. Social Media wordt bestempeld als nieuw, het gedrag op de Sociale Media wordt bestempeld als nieuw. Eigenlijk best raar dus, temeer daar er vroeger al Bulletin Board Systems (BBS) waren, forums zijn er al jaren evenals blogs, ook Google is gebaseerd op relaties. Relaties en netwerken zijn echter al zo oud als de weg naar Rome.

De social media is alleen maar een enabler naar nog meer, nog bredere netwerken, nog meer informatie en nog meer communicatie. Wel gaan we nu steeds meer naar een “people-centred service” of, zoals Alexander van Elsas het noemt, een “user-centric web”. Het gaat niet om connecties, of het aantal hiervan, maar om de relatie. 10.000 followers op Twitter? Dat zegt helemaal niets, zeker niet als jij niet naar je 10.000 followers luistert en zij niet naar  jou. Het gaat dus om de relatie. En hiervoor is openheid, eerlijkheid en vertrouwen nodig. En als jij wilt dat je klanten jou vertrouwen? Dan zul je ze eerst zelf moeten vertrouwen.

Een van de uitdagingen die je tegen gaat komen heeft te maken met controle, de controle over je sociale netwerk als marketeer. Op je Facebook account bevinden zich niet alleen klanten maar ook vrienden, familie en kennissen. Wie mag er deel uitmaken van welke sociale activeit, wie mag wat zien en met wie wil je wat communiceren en delen? (dit is dan tevens de reden waarom het niet meer gaat om content, maar om context en schaal. Het gaat dus niet om kwantiteit maar om kwaliteit, het gaat om de kern van de relaties. Je digitale identiteit wordt hiermee dus ook essentieel, je digitale en offline identiteit zijn gewoon niet meer gescheiden te houden.

Bedrijven die authentieke, eerlijke, open en collaboratieve relaties met consumenten kunnen ontwikkelen zijn significant meer sustainable en profitable dan bedrijven die consumenten manipuleren, negeren en niet serieus nemen. De kracht is niet om te manipuleren, de kracht is om te creeeren, samen met je klanten en consumenten. Marketeers moet de plaatsen opzoeken waar de klanten uithangen, build it and they will come gaat niet werken. En daarom kun je meer doen met minder, het internet is een platform wat je bij uitstek kunt communiceren en samenwerken. Het is relatief goedkoop, erg snel en effectief. Het geeft je veel inzichten en je leert op deze wijze je klanten kennen op een manier die je je nooit voor hebt kunnen stellen.

Nadat ik dit artikel had geschreven verschenen er nog een paar interessante artikelen:

1. Op socialmediamonitor is een rapport verschenen waaruit blijkt dat nederlandse bedrijven nog weinig aanwezig zijn in Social Media
2. Forrester heeft een rapport gepubliceerd waarin wordt aangegeven dat marketeers hun budget voor social media in deze recessietijd juist vergoten of gelijk houden.

Enkele dagen geleden werd duidelijk dat zowel de Volkskrant als Trouw personen die content kopieren aan wil pakken. Zij gaan bedrijven, stichtingen en overheden aanpakken die producties zonder toestemming overnemen op de eigen site en daarmee inkomsten genereren. Zij blijven anderen wel toestaan artikelen uit de krant te gebruiken, is de regel dat een citaat maximaal vijftig woorden mag tellen en een werkende link dient te bevatten naar het volledige artikel op de website van de krant.

Vandaag zag ik dat Michel van Helden de auteursrechtwaarschuwing bij Trouw erop na heeft geslagen. In de waarschuwing staat:

Hyperlinken wordt als ‘meer dan incidenteel’ beschouwd als op één site meer dan tien hyperlinks naar deze site staan, en als vaker dan vijftig keer binnen één kalenderjaar een hyperlink naar deze site wordt aangebracht. U mag hyperlinks aanbrengen naar maximaal vijf artikelen per publicatiedatum op onze site.

Da’s een iets andere waarschuwing dan dat in de krant stond vermeld.

Het begint een beetje de omgekeerde wereld te lijken. De laatste stuiptrekkingen van een uitstervend medium, zeker als ze op deze tour gaan. In plaats van de content kopieerders te omarmen, of in contact te komen met ze, en hier een mogelijk warme relatie mee aan te gaan? In plaats daarvan stoten ze deze mensen af. En da’s nu net wat je niet moet doen. De nieuwe wereld bestaat nl. grotendeels uit mensen die content kopieren en remixen en ook uit mensen die eigenhandig gemaakte content voorzien van links naar anderen (is dat niet de basis van Google?).

Dave Evans zegt het in zijn boek Social Media Marketing in an Hour a Day erg treffend:

“You’ve got to give up control in order to gain a presence in the conversations that matter.”

“On the social web, your absence is conspicuous.  Failing to participate retards the advancement of trust.  In fact, it can increase the likelihood of mistrust.”

En  Lawrence Lessig (professor of law aan de Stanford Law School, en co-founder van  Creative Commons heeft er een heel verhaal over copyright gewijd in de Wall Street Journal. Hij zegt onder andere:

Digital technology has made it easy to create new works from existing art, but copyright law has yet to catch up.

Hebben Trouw en de Volkskrant de onderzoeken wel gelezen? Hebben ze wel gelezen dat onderzoek van Edelman uitwijst dat mensen nog meer vertrouwen in de economie hebben (36%) dan dat ze dagbladen vertrouwen…(34%). Ze zijn het vertrouwen kwijt van de consument en proberen de controle weer terug te krijgen.

En als we het toch hebben over copyright en remixen, Microsoft Songsmith heeft een aardige vlucht genomen. De instrumenten worden uit de originele muziek gehaald waardoor alleen de zang nog overblijft. Vervolgens wordt de zang gecombineerd met de muziek van Microsoft Songsmith. Meer info op Techcrunch. De instanties hebben het er maar weer druk mee om alle illegale remix praktijken te bestrijden.

Roxanne, the Police

Ach, copyright, dat was ooit eens, wat heb je er aan? Het houdt alleen maar mensen aan het werk en bedrijven in stand die in opdracht van andere bedrijven dit mogen bestrijden. Maar is het ze ooit gelukt om piraterij uit te bannen?

Na eerlijkheid en passie nu openheid.

Openheid staat voor ontvankelijkheid, zichtbaarheid en transparantie. Openheid stimuleert vrije deelname, gelijke behandeling en vrije keuze. Allen voorwaarden voor welzijn, goede relaties, duurzame ontwikkeling en vooruitgang. Ook openheid (en transparantie) is key in het opbouwen en onderhouden van (langdurige) relaties.

Openheid is het fundament en de motor van de snelle ontwikkeling en groei van internet en de welbekende kenniseconomie en momenteel de relatie-economie. Openheid initieert en waarborgt networking, kennisuitwisseling, interactie en innovatie.
Hoe meer openheid er is, hoe sneller het proces van innovatie, hoe meer marktkansen. Hoe minder openheid er is, hoe trager het proces van innovatie, hoe minder marktpotentieel.

Openheid verbetert ook de contacten en relaties met klanten en consumenten waardoor nieuwe ideeën en marktkansen ontstaan. Mensen dragen graag bij (vaak ook nog eens gratis) om je producten en diensten te verbeteren. Sta daarom volledig open voor gevraagde en ongevraagde ideeën, feedback en interactie. Openheid waarborgt zelfregulatie van mensen, organisaties en systemen. Zichtbaarheid en transparantie stimuleren sociale controle, eerlijkheid, positief gedrag, marktwerking en verantwoord handelen. Hierdoor verbetert de kwaliteit van het werk en de werksfeer. Openheid heeft grote invloed op zelflerende processen binnen organisaties. Tweeweg communicatie, zowel top-down als bottom up, zorgt voor betere en bredere kennisuitwisseling waarbij de kennis en ideeën uit alle lagen van de organisatie worden benut. Openheid is de basis voor de dialoog, handel en samenwerking waardoor een constructieve basis ontstaat voor duurzame ontwikkeling, veiligheid, vrede en vooruitgang. Openheid maakt ook dat je een goede relatie hebt maar dat je niet afhankelijk van elkaar bent.

Vertrouwen kan leiden tot klanten die zich meer focussen op positieve motivatie omdat een hint van toetreding en identificatie met de leverancier ontstaat. (dit kan een stimulans zijn om minder te focussen op calculatieve redenen om bij een leverancier te blijven). Als het vertrouwen van een klant naar een leverancier of partner toeneemt, zal er minder reden zijn om de relatie te behouden op basis van een kosten-baten analyse. Persoonlijk contact tussen klant en leverancier zal het vertrouwen aanscherpen en een invloed uitoefenen op het kiezen van de juiste leverancier. Formeel en zelfs informeel uitwisselen van informatie, de engagement tussen de twee partijen zal verbeteren. Samenwerkingen uit het verleden zullen ook invloed uitoefenen op het relationele aspect.

Een samenwerking die negatief uitpakt, bijv. tot een conflict, en vervolgens constructief wordt opgelost,  kan ook leiden tot een sterkere band tussen de partijen. Binnen een relatie wordt harmonie ook als een belangrijk element beschouwd. Wederzijdse compromissen sluiten, zal engagement in een relatie verstevigen.

Ook kan empathisch gedrag belangrijk zijn bij het contact met de klant, vooral in situaties waar er geen acuut probleem is. Hierbij moet er proactief opgetreden worden met advies naar de klanten toe. Openheid bevordert ook de samenwerking. Voldoende continuïteit om investering in de relatie uit te lokken en de moeite waard te maken, en waarde toe te voegen, is essentieel, maar let dan wel op dat het niet zo veel wordt dat het vervalt in rigiditeit.

Openheid geeft dus ook meer openingen voor ideeënmakers en ondernemers die nu constant tegen obstakels oplopen. Kennis en ervaring zijn divers, verspreid en lokaal, en dat kan worden aangeboord.

Wanneer je open bent zul je merken dat de ander moeite doet om jou te begrijpen tevens voel je je door de ander begrepen. Je begrepen voelen hangt vaak samen met:

• signalen merken bij de ander, die er op wijzen dat hij je begrepen heeft,
• merken dat een ander aanvoelt wat iets gevoelsmatig voor je betekent,
• merken dat iemand je accepteert zoals je bent,
• merken dat je op hetzelfde gevoelsniveau zit als de ander,
• een gevoel van tevredenheid,
• een gevoel van aansluiting op elkaar,
• een gevoel van opluchting,
• een veilig gevoel in de relatie.

Angst tenslotte is een symptoom van ontbrekend vertrouwen. Het zet een sterke rem op ontwikkeling en groei. Zorg dan ook dat angst wordt geuit zodat het openlijk besproken kan worden.

Wat doe je als je een probleem van een klant krijgt voorgelegd en je werkt voor een organisatie die alleen maar Microsoft producten en services levert. Je weet dat oplossingen van anderen beter zijn, geef je dan een eerlijk advies? Geef je dan een advies waarbij je toch vanuit het organisatiebelang een mooi verhaal verteld, of ga je commercieel en probeer je kostte wat het kost je product of oplossing te verkopen?

Ik opteer zelf voor de eerste, de klant krijgt een eerlijk, oprecht advies. Eerlijkheid duurt namelijk het langst. Ik ga geen kletsverhalen vertellen, ga de boodschap ook niet anders inkleden, ga ook niet vertellen ik heb alleen maar verstand van Microsoft terwijl ik wel andere oplossingen ken. Als ik het weet, dan krijg je een eerlijk antwoord. Loop ik daardoor de opdracht mis? Jammer, helaas, maar het uiteindelijke effect is dat je wel volledig vertrouwen kweekt, dat je eerlijk en open kunt zijn, dat je respect verdiend en dat je uiteindelijk toch aan een lange termijn relatie aan het werken bent.

Je gaat een relatie aan met mensen, een relatie is altijd gebaseerd op wederzijds respect en vertrouwen, hierin speelt een optimistisch aspect een essentiele rol. Vertrouwen is gebaseerd op authenticiteit, creativiteit, openheid, eerlijkheid en transparantie. Opdrachten worden je gegund op basis van deze punten. Is er geen vertrouwen? Vergeet het dan maar.

En over punt 2 gesproken, da’s de halve waarheid, dus een gedeeltelijke leugen. Het is niet open en transparant, het is een commercieel, diplomatiek en politiek correct antwoord en in feite stel je hiermee gelijk dat je je klant als een beetje dom beschouwd. Denk je echt dat hij hier niet doorprikt? Neem je je klant wel serieus genoeg?

Punt 3: de leugen? Reken op een zeer korte relatie, bedenk jezelf ook dat je puur aan jezelf denkt, dat je egoistisch bent en dat je dus niet werkelijk de focus op de klant legt.

En eenmaal betrapt op de halve waarheid, of een leugen? Zie maar eens deze reputatieschade goed te maken.

Je zult dan ook de behoefte van een klant moeten aanvoelen en invullen. Alleen dan kun je de behoefte van je bedrijf en die van de klant kunnen invullen, alleen dan is er sprake van synergie en meerwaarde.

Uiteindelijk zul je de behoeften van een klant dan ook voorop moeten stellen en zul je hier je bedrijfsstrategie op af moeten stemmen, met hierin meegenomen de allesbepalende factor genaamd medewerker.  En dus niet omgekeerd.

Eerlijkheid? Op die basis maak je het werkelijke onderscheid ;-)  Jammer van die ene opdracht maar je hebt er wel een ambassadeur bij, je hebt wel weer een steentje bijgedragen aan vertrouwen en dus aan een langdurige relatie.  Klanten verwachten wellicht vaak niet dat je 100% eerlijk bent, er is sprake van een zeker wantrouwen tussen vrager en aanbieder. Door eerlijk te zijn overtref je de verwachtingen.

Op de blog van Jeff Jarvis ontdekte ik onderstaande quote:

“The outlook for the global economy is the worst that many of us have seen in our lives,” she said. “There is no country, there is no industry that will be completely immune…. The current crisis is rooted in global macroeconomic imbalances. We are in this together.” This, she said, was “a problem of risk management. No one did a good job.” There was excessive risk taking and leverage. In that, she included not only the industry and governments but media and households. “It has undermined the perceived advantage of open capital markets and at the extreme has even questioned the value of capitalism today.”

Dit deed me meteen denken aan het boek van Nassim Nicholas Taleb namelijk “the Black Swan: the impact of the highly improbable” waarin hij diverse opmerkingen maakt over risico management. Tegelijkertijd begon ik me af te vragen hoe je in risk models dan het onderdeel vertrouwen mee kunt nemen

We worden beinvloed door de marketing, de reclamemachines, door alles en iedereen rondomheen. We worden geindoctrineerd, men doet ons geloven dat het allemaal welletjes gaat. En dan ineens, is daar de Amerikaanse kredietcrisis, er valt er een bank om…!  Als makke schaapjes zijn we er in getuind. beeeheeheehe.

We konden het niet geloven maar wij zelf zijn wel degenen die vertrouwen hebben gelegd in deze banken, die blind op basis van een verkooppraatje, op basis van reclames en dergelijke een hypotheek of lening af hebben gesloten.

Ik weet het nog goed, een hypotheekadviseur, een adviseur van de bank die me allebei voorhielden dat de rente alleen maar zou dalen, de komende jaren zou de economie verder stijgen. Doe mij ook zo’n glazen bol dacht ik en tegelijkertijd maar wijselijk besloten mijn hypotheek ergens anders onder te brengen, daar waar men zij, we hebben de wijsheid niet in pacht, we weten het niet. Zij gaven mij dus wel vertrouwen door eerlijk en oprecht te zijn. Nassi Nicholas Taleb omschreef het mooi in zijn boek met als voorbeeld 9/11. Niemand had dit zien aankomen en wat doen risico-managers nu? Op basis van ervaringen in het verleden risico’s in kaart brengen en managen. Ofwel, proberen te zorgen dat er niet nog eens een vliegtuig in een wolkenkrabber kan vliegen… Maar ja, de terroristen komen wellicht wel weer terug, onvoorspelbaar en verrassend. Dit zit niet in de risico modelletjes, wel de mate waarin een bepaald risico kan optreden en zo stellen we risico-modellen dus bij op basis van in het verleden gebeurde incidenten.

Overigens heeft Nassim Nicholas Taleb ook nog wat te vertellen over de huidige crisis. Hij stelt hierin heel duidelijk:

1. Het is geen Black Swan, het is een White Swan
2. Vereenvoudiging van het systeem
3. Illusie en vals vertrouwen
4. Er zijn zaken die we weten, die we niet weten en er zijn zaken waarvan we geen weet hebben dat we ze niet weten
5. Verbied banken het nemen van risico
6. De samenleving betaald iedere keer de prijs, keer op keer vervallen we in dezelfde vicieuze cirkel
7. Ondanks het feit dat, door de enorme risico’s die door de banken zijn genomen, krijgen de bestuurders enorm zwaar betaald. Ze worden min of meer beloond voor het feit dat ze de zaak hebben laten instorten.

Jeff Jarvis haalt ook nog de term “controle” aan. Hij stelt dat degene die de controle loslaat wint. Hij geeft een goede beschrijving van dit principe, vertrouwen komt van onderaf, maar alvorens het vertrouwen wordt gewonnen moet van bovenaf men vertrouwen geven aan de de onderlaag (David Weinberger). Vertrouwen krijgen we momenteel niet door reclameboodschappen, door massa-indoctrinatie, voor vertrouwen is momenteel meer nodig, openheid en transparantie.

Helaas zal vermoedelijk de praktijk anders uitwijzen, wanneer de crisis wegebt vallen we terug in oude gewoonten, de mens is gemaakt om negatieve impact weer te vergeten. Jaren later krijgen we weer een flashback als de volgende crisis zich weer voordoet, die, zoals Nassim stelt, weer zwaarder zal zijn. Ook blijkt dit momenteel ook, de meerderheid van de nederlanders heeft nog steeds vertrouwen in haar eigen bank…

Wat doen wij toch?

500 miljoen MENSEN, meer dan 500 miljoen zelfs. Dat is het aantal wat zich op het sociale web begeeft heden ten dage. 500 miljoen mensen is bijna 15% van de totale wereldbevolking.

Ze wisselen daar ideeen uit, ze babbelen met elkaar, doen elkaar aanbevelingen, vertellen hun gevoel, hun passie en voorkeuren, etc…

Groeiend, dat is het aantal mensen dat zich mengt in de conversatie, die zich op het sociale web begeeft.

Het zijn vaak onbekenden van elkaar die elkaar toch vertrouwen. Ze vertrouwen op reviews en beoordelingen, gedaan door mensen die ze zelf niet kennen.

Waar gaat dit naar toe?

De media verschuift naar de plaatsen waar mensen hun tijd besteden, op het web dus.

Het sociale web is “the New World Order”. Niet die van de conspiracy theorie, die gaat uit van een wereldwijd overheidsorgaan. Hetgeen hier bedoelt wordt is een World Order van individueen die samen aan iets moois werken. Zij werken aan iets innovatiefs, iets wat steeds meer weg heeft van een grote evolutie. Zij beinvloeden, zij creeeren, zij werken samen, zij praten en zij zoeken nieuwe contacten. Het is een verandering in de rangorde, het zijn niet meer de bedrijven die dicteren. Het zijn de individueen die bepalen, beinvloeden en dicteren, het is de nieuwe orde.

Wat is het niet?

Velen denken dat het een hype is, een hype vooral bedoeld voor de jongeren. Juist deze jongeren zijn onze toekomst, zijn bepalend en leidend op het web, zijn onze (toekomstige) collega’s.

Je kunt dus vasthouden aan de oude orde, de oude tradities, en het negeren. Het is helaas verloren energie en heeft dus weinig zin.

Men zegt wel eens, verandering is weerstand. Overwin daarom de weerstand, en wel zo snel als mogelijk. Jij, je collega’s, vrienden, kennissen etc. houden dit niet tegen. Het is een verschuiving van de krachten die al enige tijd geleden heeft plaatsgevonden. Je wilt dit niet onder ogen zien, niet begrijpen, niet erkennen. Je wilt niet falen of de controle kwijt raken. Begrijpelijk ook, alleen niet verstandig. Je zult moeten leren, leren en begrijpen wat er gaande is. Luisteren naar wat er gaande is en kijken wat er zich afspeelt op het web. Je zult het niet alleen moeten begrijpen, je moet er ook in participeren. Wellicht alleen door je aanwezigheid, wellicht ook door gewoon te doen. Maar, dat kan alleen als je het echt begrijpt. De oude orde, de oude methodes meenemen en toepassen op de nieuwe wereld? Dat heeft geen zin. Je zult worden genegeerd, worden afgestraft en terechtgewezen.

En werk jij bij de grote organisatie, waar de oude methodes, de statische processen en de lange, traditionele (communicatie)lijnen nog hoogtij vieren? Jij bent er 1 van de meer dan 500 miljoen, welke bijdrage wil jij leveren om deze verschuiving in gang te zetten? Waar zijn toch die verhalen, de eerste stapjes op het Web 2.0 en Social Media vlak, het falen en de successen? Waarom worden deze hier niet gedeeld? Is het omdat jullie er niet klaar voor zijn? Is het omdat jullie er denken klaar voor te zijn maar dit niet durven delen, uit angst om een flater te slaan? (juist dit is een teken dat je er niet klaar voor bent, maar je hebt geen keuze!)

Denk je, ik wil ook op FaceBook, Hyves en andere Sociale Netwerken? Vraag je dan eens af waarom je dat wilt. Is het vanuit de marketing gedachte, promoten, promoten, promoten? Wil jij ook, net zoals Dell, Procter & Gamble en andere bedrijven een Social Networking Site? Dan gaat het dus weer om jou en niet om die 500 miljoen anderen. Ben jij die adviseur die anderen probeert te introduceren in Social Networking Sites door ze te vertellen dat ze daar hun presence moeten hebben? Dan gaat het dus om jou, en niet om je klant en die 500 miljoen anderen.

Wat is het wel?

Het is iets sociaals, iets vanuit de diepe normen en waarden van de mens, vanuit de kracht van het innerlijke van de mens.

Relaties  is geen marketingterm, absoluut niet zelfs. Relaties worden gelegd op basis wederzijds vertrouwen, optimisme, openheid, eerlijkheid, oprechtheid, realisme en kwetsbaarheid.

Op het web is het niets anders, je maakt het onderscheid door authentiek te zijn, de copycats zijn een slap aftreksel van de authenticiteit en zullen nooit dat onderscheid gaan maken.

Je maakt onderscheid door creatief te zijn. Je valt pas op als je iets vanuit je passie doet,en door iets te doen waar je de mens pas echt bij helpt.

Openheid, eerlijkheid en kwetsbaarheid zijn essentiele randvoorwaarden. De mens is niet perfect, je maakt fouten, dat is niet erg. Belangrijk is dat je ervan leert. Nog belangrijker is dat je jezelf kent, dat je weet wie je bent en waar je voor staat. Je mag dit best kenbaar maken

Vertrouwen, vertrouwen bouw je op door naar mensen te luisteren, vertrouwen betekent ook investeren, iets waar je constant aan moet werken. Vertrouwen is ook “de controle loslaten”. Regels en procedures zijn er om los te laten, regels zijn een basis van wantrouwen, een behoefte aan controle, het resultaat is alleen nog maar meer wantrouwen. Op het internet zijn er geen regels en procedures, deze bepalen wij met z’n allen. Vertrouwen is de mens waarderen in wie zij is.

Oprechtheid en realisme, streef na wat je belooft, maak dit ook waar, informeer de mensen met enige regelmaat, wees realistisch, schep geen verwachtingen. Redeneer vooral niet vanuit jezelf, maar vanuit de ander.

Geven en nemen, je zult moeten geven alsvorens je kunt nemen, maar houdt dit wel in balans. Met alleen nemen redt je het niet.

Wat moet je doen?

• Zorg dat je een echte “vriend” bent op het web
• Vertel je verhaal! Vertel je verhaal vanuit je eigen ik en vanuit jezelf, storytelling is key. Dit kan onder andere middels foto’s, video’s, afbeeldingen, (micro)blogs, podcasts 
• Ga de conversatie aan
• Geef jezelf een identiteit, laat een foto zien van jezelf, vertel in je profiel ook wie je bent en waar je voor staat. Voeg eens wat  persoonlijke dingen toe.
• Verleid ons vooral niet met je marketingtrucjes
• Heb je respect voor mij? Dan heb ik respect voor jou
• Vertel niet wat JIJ te bieden hebt, vertel wat je MIJ te bieden hebt, verrijk MIJN leven.

Verdwijnt het?

Web 2.0 is niet dood, Social Media ook niet, het zal ook nooit dood gaan. Tim O’Reilly gaf het als volgt aan:

I don’t buy it. Web 2.0 isn’t a bunch of venture backed startups. It’s the move to the internet as platform. Is that dead? No.

Als je dit niet begrijpt? Als je denkt dat met de aankomende recessie Web 2.0 niet meer leeft? Stel je dan eens voor dat het nu oorverdovend stil wordt op het internet… Nee dus. De mens heeft het internet met al haar mogelijkheden aangegrepen om het te gebruiken als een verlengstuk van haar stem.

500 miljoen mensen en het worden er iedere dag meer, begrijp je het al, ben je al mens geworden en waar ben je?

Universal McCann heeft weer een goede presentatie in elkaar gezet met als onderwerp: “When did we start trusting strangers?” Goed punt! Sinds wanneer doen we dit, waarom doen we dit, en wat brengt ons de toekomst? Het lijkt wel weer evolutie

Het beste is om deze in groot formaat te bekijken, zeker als je van hoge resolutie gebruik maakt.