Doe meer met minder, dat is de vraag die marketeers steeds meer gesteld krijgen en zichzelf steeds meer afvragen. En dat niet alleen vanwege de aankomende recessie maar ook vanwege de sterke opkomst van Social Media, zeker het afgelopen jaar.

Kortom, je moet wat met die vraag, zeker met onbestemde tijden voor ons, maar wat moet je ermee, waarom moet je er wat mee, en hoe moet je er wat mee?

De waarom vraag is vrij simpel, traditionele technieken, methoden en media werken steeds minder, zijn steeds minder effectief. Het medialandschap is ook steeds meer aan het diversifceren en versnipperen. Je hebt werkelijk geen idee meer waar je doelgroepen zich bevinden, je hebt geen idee meer hoe je ze moet bereiken. Dus, mag je zorgen dat ze jou gaan bereiken.

Push marketing? Nee, pull marketing dus. De markten veranderen, de mensen veranderen, het online medialandschap veranderd, sales en marketing methoden moeten dus ook veranderen.

Bezuinigen op Social Media? Is niet echt handig. De oude truckendoos openhalen en de nadruk leggen op televisie, tijdschriften, kranten en andere papieren media? Dat gaat ook niet meer werken. Een hybride aanpak dan? Dat is een betere, maar ben je wel heel bewust van welke uitgaven je waar gaat doen en ben jezelf wel heel bewust van hetgeen het je uiteindelijk op gaat leveren. Je mag dus echt op zoek gaan naar de meest waardevolle klanten en je mag gaan nadenken hoe je hen het beste en meest effectief kunt aanspreken.Maar, waar je je ook bewust van moet zijn is de enorme snelheid die aanwezig kan zijn, de enorme snelheid waarbij nieuws als een lopend digitaal vuurtje het wereldwijde internet over kan gaan, in zowel positieve als negatieve zin. Brand Monitoring, constante bijstelling van je plannen en strategie is dan ook een must, prioriteiten kunnen snel wijzigen.

Mensen zijn van nature sociaal ingesteld, we bouwen relaties op met vrienden, collega’s, buren en vijanden, we ontwikkelen een web aan relaties. Social Media wordt bestempeld als nieuw, het gedrag op de Sociale Media wordt bestempeld als nieuw. Eigenlijk best raar dus, temeer daar er vroeger al Bulletin Board Systems (BBS) waren, forums zijn er al jaren evenals blogs, ook Google is gebaseerd op relaties. Relaties en netwerken zijn echter al zo oud als de weg naar Rome.

De social media is alleen maar een enabler naar nog meer, nog bredere netwerken, nog meer informatie en nog meer communicatie. Wel gaan we nu steeds meer naar een “people-centred service” of, zoals Alexander van Elsas het noemt, een “user-centric web”. Het gaat niet om connecties, of het aantal hiervan, maar om de relatie. 10.000 followers op Twitter? Dat zegt helemaal niets, zeker niet als jij niet naar je 10.000 followers luistert en zij niet naar  jou. Het gaat dus om de relatie. En hiervoor is openheid, eerlijkheid en vertrouwen nodig. En als jij wilt dat je klanten jou vertrouwen? Dan zul je ze eerst zelf moeten vertrouwen.

Een van de uitdagingen die je tegen gaat komen heeft te maken met controle, de controle over je sociale netwerk als marketeer. Op je Facebook account bevinden zich niet alleen klanten maar ook vrienden, familie en kennissen. Wie mag er deel uitmaken van welke sociale activeit, wie mag wat zien en met wie wil je wat communiceren en delen? (dit is dan tevens de reden waarom het niet meer gaat om content, maar om context en schaal. Het gaat dus niet om kwantiteit maar om kwaliteit, het gaat om de kern van de relaties. Je digitale identiteit wordt hiermee dus ook essentieel, je digitale en offline identiteit zijn gewoon niet meer gescheiden te houden.

Bedrijven die authentieke, eerlijke, open en collaboratieve relaties met consumenten kunnen ontwikkelen zijn significant meer sustainable en profitable dan bedrijven die consumenten manipuleren, negeren en niet serieus nemen. De kracht is niet om te manipuleren, de kracht is om te creeeren, samen met je klanten en consumenten. Marketeers moet de plaatsen opzoeken waar de klanten uithangen, build it and they will come gaat niet werken. En daarom kun je meer doen met minder, het internet is een platform wat je bij uitstek kunt communiceren en samenwerken. Het is relatief goedkoop, erg snel en effectief. Het geeft je veel inzichten en je leert op deze wijze je klanten kennen op een manier die je je nooit voor hebt kunnen stellen.

Nadat ik dit artikel had geschreven verschenen er nog een paar interessante artikelen:

1. Op socialmediamonitor is een rapport verschenen waaruit blijkt dat nederlandse bedrijven nog weinig aanwezig zijn in Social Media
2. Forrester heeft een rapport gepubliceerd waarin wordt aangegeven dat marketeers hun budget voor social media in deze recessietijd juist vergoten of gelijk houden.

Mashable’s Mark Drapeau heeft een mooi artikel geschreven over “Do Brands Belong on Twitter”. Hell no! Natuurlijk hoort je bedrijf niet thuis op Twitter. Voordeuren, tafels en contracten praten namelijk niet, mensen wel.

Zoals Mark het stelt:

Behind every Twitter account is a person. But some of these people ‘hide’ behind organizational brands, obscuring their persona and therefore reducing authenticity and transparency.

 

Hij heeft zo verschrikkelijk gelijk. Reputatie en autoriteit worden bepaald aan de hand van de persoon, communicatie vindt plaats tussen mensen, vertrouwen wordt opgebouwd tussen mensen en relaties worden gelegd tussen mensen. Matt Cuts (Google), Richard Binhammer (Dell), Robert Scoble (Fast Company.tv), Richard MacManus (Read/Write Web), Michael Arrington (TechCrunch), Jeremiah Owyang (Forrester), Tim O’Reilly (O’Reilly Media), Werner Vogels (Amazon), en de rest… Allemaal bekend onder hun eigen naam, voor allen geldt ook dat men weet voor welk bedrijf ze werkzaam zijn. 

Dus, wat moet je als bedrijf op Twitter? Werkelijk helemaal niets!

Het vervolg op eerlijkheid, passie.

Passie is grote overgave, met grote inzet, hartstocht. Ergens vol voor gaan. Passie is het volgen van je gevoel, je hart. Passie is ook bevlogenheid, inspiratie en motivatie. Passie is tenslotte ook jezelf kunnen en mogen zijn.

Ga jij voor eigen gewin, wil je je eigen portemonnee vullen ten kostte van anderen. Of wil je werkelijk onderscheid maken. Ken je jezelf een beetje?  Maak je de zoveelste kopie van een ander, denk je dat je snel rijk wordt van het kopieren van andermans briljante ideeen? Ben je zover vervreemd van jezelf dan? Leon schreef het enige tijd geleden al mooi nadat we Tim O’Reilly hadden zien spreken: “Work on stuff that matters…”

Vraag jezelf eens af hoe een relatie tot stand komt. 1 van de belangrijkste aspecten is passie. Degenen die hun werk doen vanuit passie en die deze ook nog eens op een professionele manier kunnen uitstralen, die komen gewoon een stuk verder. Passie is dus ook emotie, zonder emotie kunnen geen relaties stond stand worden gebracht.

Zeker in deze economie, een economie die slechter wordt, maar ook een economie waarin netwerken steeds belangrijker wordt, is het erg belangrijk te weten wat je passie is. Gary Hamel, onder andere bekend van zijn bestseller “The future of Management” heeft aangegeven dat managers die innovatie willen toepassen, medewerkers moeten stimuleren hun persoonlijke passie en creativiteit naar het werk mee te nemen. Tevens heeft hij aangegeven dat de managementprocessen die nu overal worden toegepast in feite een belemmering voor creativiteit vormen. Een bedrijf zal nooit flexibel en innovatief zijn als de medewerkers niet echt hart hebben voor hun werk.

Zonder passie, zonder bevlogenheid is een bedrijf een bedrijf zonder ziel. Als manager zul je dus je medewerkers moeten kennen, zelfs meer dan dat. Je zult moeten weten wat hun passie is, waar hun creativiteit ligt. Bezieling en passie zijn belangrijke aspecten van gedreven leiderschap. Gepassioneerde leiders slepen anderen namelijk met zich mee. Niet gepassioneerde leiders slepen anderen ook met zich mee, de afgrond in…  Als manager de passie stimuleren? Zorg voor delegeren, waardering en respect, uitdagen en ondersteunen.

Passie bevordert ook Word of Mouth marketing. Vanuit je passie een bevlogen en aanstekelijk verhaal vertellen brengt een geheel andere beleving over dan zonder passie.  Zorg daarnaast dat je enthousiasme zichtbaar wordt. Enthousiasme werkt inspirerend voor anderen. Zorg ook voor handelingsvrijheid. Processen, procedures, werkinstructies en hierarchie zijn allemaal killers vwb passie. Management en controlesystemen staan vaak in de weg en zorgen voor een verstoorde relatie. Verantwoording achteraf, management by exception, dit zijn veel betere mechanismen dan toestemming verzoeken vooraf. Je geeft hiermee medewerkers ook meer ruimte. Geef zeer zeker ook het goede voorbeeld. Enthousiast en gepassioneerd voorbeeldgedrag inspireert anderen weer. En natuurlijk, terugkomend op de komende mindere tijden. beperkingen soms een enorme impuls tot vernieuwing en passie te kunnen geven. Passie ontstaat lang niet altijd in tijden van overvloed, maar vaak ook in tijden van schaarste, van confrontatie met lastige situaties.

Ideale klanten zijn dus de klanten die gepassioneerd aan anderen over jou en je bedrijf vertellen. Klanten kunnen echter alleen maar gepassioneerd raken wanneer de medewerkers met passie de waarden van een organisatie uitdragen. Passie bij medewerkers echter, komt er alleen maar wanneer deze aangestoken worden door het passionele gedrag van hun managers en de directie.

Succes? Dat zit ‘m in de medewerkers. Die medewerkers vormen samen het beeld van de organisatie naar buiten toe. Als deze medewerkers trots zijn op de organisatie dan straalt dit van hen af..
 

Ach, en wie kent dat niet in zijn of haar prive relaties, de passie die weg is, je moet er dus constant aan werken

En voor wat betreft iedereen die salesplannen maakt? Wellicht tijd om relatieplannen te maken?  

Wat is jouw passie?

Op de blog van Jeff Jarvis ontdekte ik onderstaande quote:

“The outlook for the global economy is the worst that many of us have seen in our lives,” she said. “There is no country, there is no industry that will be completely immune…. The current crisis is rooted in global macroeconomic imbalances. We are in this together.” This, she said, was “a problem of risk management. No one did a good job.” There was excessive risk taking and leverage. In that, she included not only the industry and governments but media and households. “It has undermined the perceived advantage of open capital markets and at the extreme has even questioned the value of capitalism today.”

Dit deed me meteen denken aan het boek van Nassim Nicholas Taleb namelijk “the Black Swan: the impact of the highly improbable” waarin hij diverse opmerkingen maakt over risico management. Tegelijkertijd begon ik me af te vragen hoe je in risk models dan het onderdeel vertrouwen mee kunt nemen

We worden beinvloed door de marketing, de reclamemachines, door alles en iedereen rondomheen. We worden geindoctrineerd, men doet ons geloven dat het allemaal welletjes gaat. En dan ineens, is daar de Amerikaanse kredietcrisis, er valt er een bank om…!  Als makke schaapjes zijn we er in getuind. beeeheeheehe.

We konden het niet geloven maar wij zelf zijn wel degenen die vertrouwen hebben gelegd in deze banken, die blind op basis van een verkooppraatje, op basis van reclames en dergelijke een hypotheek of lening af hebben gesloten.

Ik weet het nog goed, een hypotheekadviseur, een adviseur van de bank die me allebei voorhielden dat de rente alleen maar zou dalen, de komende jaren zou de economie verder stijgen. Doe mij ook zo’n glazen bol dacht ik en tegelijkertijd maar wijselijk besloten mijn hypotheek ergens anders onder te brengen, daar waar men zij, we hebben de wijsheid niet in pacht, we weten het niet. Zij gaven mij dus wel vertrouwen door eerlijk en oprecht te zijn. Nassi Nicholas Taleb omschreef het mooi in zijn boek met als voorbeeld 9/11. Niemand had dit zien aankomen en wat doen risico-managers nu? Op basis van ervaringen in het verleden risico’s in kaart brengen en managen. Ofwel, proberen te zorgen dat er niet nog eens een vliegtuig in een wolkenkrabber kan vliegen… Maar ja, de terroristen komen wellicht wel weer terug, onvoorspelbaar en verrassend. Dit zit niet in de risico modelletjes, wel de mate waarin een bepaald risico kan optreden en zo stellen we risico-modellen dus bij op basis van in het verleden gebeurde incidenten.

Overigens heeft Nassim Nicholas Taleb ook nog wat te vertellen over de huidige crisis. Hij stelt hierin heel duidelijk:

1. Het is geen Black Swan, het is een White Swan
2. Vereenvoudiging van het systeem
3. Illusie en vals vertrouwen
4. Er zijn zaken die we weten, die we niet weten en er zijn zaken waarvan we geen weet hebben dat we ze niet weten
5. Verbied banken het nemen van risico
6. De samenleving betaald iedere keer de prijs, keer op keer vervallen we in dezelfde vicieuze cirkel
7. Ondanks het feit dat, door de enorme risico’s die door de banken zijn genomen, krijgen de bestuurders enorm zwaar betaald. Ze worden min of meer beloond voor het feit dat ze de zaak hebben laten instorten.

Jeff Jarvis haalt ook nog de term “controle” aan. Hij stelt dat degene die de controle loslaat wint. Hij geeft een goede beschrijving van dit principe, vertrouwen komt van onderaf, maar alvorens het vertrouwen wordt gewonnen moet van bovenaf men vertrouwen geven aan de de onderlaag (David Weinberger). Vertrouwen krijgen we momenteel niet door reclameboodschappen, door massa-indoctrinatie, voor vertrouwen is momenteel meer nodig, openheid en transparantie.

Helaas zal vermoedelijk de praktijk anders uitwijzen, wanneer de crisis wegebt vallen we terug in oude gewoonten, de mens is gemaakt om negatieve impact weer te vergeten. Jaren later krijgen we weer een flashback als de volgende crisis zich weer voordoet, die, zoals Nassim stelt, weer zwaarder zal zijn. Ook blijkt dit momenteel ook, de meerderheid van de nederlanders heeft nog steeds vertrouwen in haar eigen bank…

Wat doen wij toch?

500 miljoen MENSEN, meer dan 500 miljoen zelfs. Dat is het aantal wat zich op het sociale web begeeft heden ten dage. 500 miljoen mensen is bijna 15% van de totale wereldbevolking.

Ze wisselen daar ideeen uit, ze babbelen met elkaar, doen elkaar aanbevelingen, vertellen hun gevoel, hun passie en voorkeuren, etc…

Groeiend, dat is het aantal mensen dat zich mengt in de conversatie, die zich op het sociale web begeeft.

Het zijn vaak onbekenden van elkaar die elkaar toch vertrouwen. Ze vertrouwen op reviews en beoordelingen, gedaan door mensen die ze zelf niet kennen.

Waar gaat dit naar toe?

De media verschuift naar de plaatsen waar mensen hun tijd besteden, op het web dus.

Het sociale web is “the New World Order”. Niet die van de conspiracy theorie, die gaat uit van een wereldwijd overheidsorgaan. Hetgeen hier bedoelt wordt is een World Order van individueen die samen aan iets moois werken. Zij werken aan iets innovatiefs, iets wat steeds meer weg heeft van een grote evolutie. Zij beinvloeden, zij creeeren, zij werken samen, zij praten en zij zoeken nieuwe contacten. Het is een verandering in de rangorde, het zijn niet meer de bedrijven die dicteren. Het zijn de individueen die bepalen, beinvloeden en dicteren, het is de nieuwe orde.

Wat is het niet?

Velen denken dat het een hype is, een hype vooral bedoeld voor de jongeren. Juist deze jongeren zijn onze toekomst, zijn bepalend en leidend op het web, zijn onze (toekomstige) collega’s.

Je kunt dus vasthouden aan de oude orde, de oude tradities, en het negeren. Het is helaas verloren energie en heeft dus weinig zin.

Men zegt wel eens, verandering is weerstand. Overwin daarom de weerstand, en wel zo snel als mogelijk. Jij, je collega’s, vrienden, kennissen etc. houden dit niet tegen. Het is een verschuiving van de krachten die al enige tijd geleden heeft plaatsgevonden. Je wilt dit niet onder ogen zien, niet begrijpen, niet erkennen. Je wilt niet falen of de controle kwijt raken. Begrijpelijk ook, alleen niet verstandig. Je zult moeten leren, leren en begrijpen wat er gaande is. Luisteren naar wat er gaande is en kijken wat er zich afspeelt op het web. Je zult het niet alleen moeten begrijpen, je moet er ook in participeren. Wellicht alleen door je aanwezigheid, wellicht ook door gewoon te doen. Maar, dat kan alleen als je het echt begrijpt. De oude orde, de oude methodes meenemen en toepassen op de nieuwe wereld? Dat heeft geen zin. Je zult worden genegeerd, worden afgestraft en terechtgewezen.

En werk jij bij de grote organisatie, waar de oude methodes, de statische processen en de lange, traditionele (communicatie)lijnen nog hoogtij vieren? Jij bent er 1 van de meer dan 500 miljoen, welke bijdrage wil jij leveren om deze verschuiving in gang te zetten? Waar zijn toch die verhalen, de eerste stapjes op het Web 2.0 en Social Media vlak, het falen en de successen? Waarom worden deze hier niet gedeeld? Is het omdat jullie er niet klaar voor zijn? Is het omdat jullie er denken klaar voor te zijn maar dit niet durven delen, uit angst om een flater te slaan? (juist dit is een teken dat je er niet klaar voor bent, maar je hebt geen keuze!)

Denk je, ik wil ook op FaceBook, Hyves en andere Sociale Netwerken? Vraag je dan eens af waarom je dat wilt. Is het vanuit de marketing gedachte, promoten, promoten, promoten? Wil jij ook, net zoals Dell, Procter & Gamble en andere bedrijven een Social Networking Site? Dan gaat het dus weer om jou en niet om die 500 miljoen anderen. Ben jij die adviseur die anderen probeert te introduceren in Social Networking Sites door ze te vertellen dat ze daar hun presence moeten hebben? Dan gaat het dus om jou, en niet om je klant en die 500 miljoen anderen.

Wat is het wel?

Het is iets sociaals, iets vanuit de diepe normen en waarden van de mens, vanuit de kracht van het innerlijke van de mens.

Relaties  is geen marketingterm, absoluut niet zelfs. Relaties worden gelegd op basis wederzijds vertrouwen, optimisme, openheid, eerlijkheid, oprechtheid, realisme en kwetsbaarheid.

Op het web is het niets anders, je maakt het onderscheid door authentiek te zijn, de copycats zijn een slap aftreksel van de authenticiteit en zullen nooit dat onderscheid gaan maken.

Je maakt onderscheid door creatief te zijn. Je valt pas op als je iets vanuit je passie doet,en door iets te doen waar je de mens pas echt bij helpt.

Openheid, eerlijkheid en kwetsbaarheid zijn essentiele randvoorwaarden. De mens is niet perfect, je maakt fouten, dat is niet erg. Belangrijk is dat je ervan leert. Nog belangrijker is dat je jezelf kent, dat je weet wie je bent en waar je voor staat. Je mag dit best kenbaar maken

Vertrouwen, vertrouwen bouw je op door naar mensen te luisteren, vertrouwen betekent ook investeren, iets waar je constant aan moet werken. Vertrouwen is ook “de controle loslaten”. Regels en procedures zijn er om los te laten, regels zijn een basis van wantrouwen, een behoefte aan controle, het resultaat is alleen nog maar meer wantrouwen. Op het internet zijn er geen regels en procedures, deze bepalen wij met z’n allen. Vertrouwen is de mens waarderen in wie zij is.

Oprechtheid en realisme, streef na wat je belooft, maak dit ook waar, informeer de mensen met enige regelmaat, wees realistisch, schep geen verwachtingen. Redeneer vooral niet vanuit jezelf, maar vanuit de ander.

Geven en nemen, je zult moeten geven alsvorens je kunt nemen, maar houdt dit wel in balans. Met alleen nemen redt je het niet.

Wat moet je doen?

• Zorg dat je een echte “vriend” bent op het web
• Vertel je verhaal! Vertel je verhaal vanuit je eigen ik en vanuit jezelf, storytelling is key. Dit kan onder andere middels foto’s, video’s, afbeeldingen, (micro)blogs, podcasts 
• Ga de conversatie aan
• Geef jezelf een identiteit, laat een foto zien van jezelf, vertel in je profiel ook wie je bent en waar je voor staat. Voeg eens wat  persoonlijke dingen toe.
• Verleid ons vooral niet met je marketingtrucjes
• Heb je respect voor mij? Dan heb ik respect voor jou
• Vertel niet wat JIJ te bieden hebt, vertel wat je MIJ te bieden hebt, verrijk MIJN leven.

Verdwijnt het?

Web 2.0 is niet dood, Social Media ook niet, het zal ook nooit dood gaan. Tim O’Reilly gaf het als volgt aan:

I don’t buy it. Web 2.0 isn’t a bunch of venture backed startups. It’s the move to the internet as platform. Is that dead? No.

Als je dit niet begrijpt? Als je denkt dat met de aankomende recessie Web 2.0 niet meer leeft? Stel je dan eens voor dat het nu oorverdovend stil wordt op het internet… Nee dus. De mens heeft het internet met al haar mogelijkheden aangegrepen om het te gebruiken als een verlengstuk van haar stem.

500 miljoen mensen en het worden er iedere dag meer, begrijp je het al, ben je al mens geworden en waar ben je?

Grote dank aan Hans van Mestrum (Hans on Experience) en Henk Jan (Henk Jan’s Lifelog) voor het delen van de video over Team Hoyt.
Het verhaal is overigens niet geheel correct, maar dat doet niets, maar dan ook niets af aan de boodschap van beide heren en het verhaal zelf, dit is waar het werkelijk om gaat namelijk.
Een korte samenvatting vindt je op Wikipedia, indrukwekkend!
Het zou je 15 minuten kosten van je dag om beide video’s te bekijken. Maar mijns inziens zijn dit geen kostbare 15 minuten, maar 15 waardevolle minuten.

Mocht er wat niet duidelijk zijn aan het woord “Social” in Social Media? Laat dit dan de verklaring zijn: “Inspirational things needs to be shared”. Bij deze dus.

De achtergrond:

De video waar het echt om gaat:

Ik kreeg onlangs wederom een Body Hunter in de inbox, broertje van David Haselhoff volgens mij). Echt iemand met kennis van zaken! De beste hunter op zoek naar een web 2.0 ontwikkelaar.
Huh? Een web 2.0 ontwikkelaar? Is dat een functie waarbij je web 2.0 ontwikkelt? Volgens mij heeft Tim O’Reilly dit al grotendeels gedaan.

De beste hunter snapt ook erg goed wat Linkedin is en plaatst daarom onderstaande footer onder de Inmail:

DISCLAIMER het kan voorkomen dat er al eerder contact is geweest met ons of dat u min of meer tegelijkertijd door een collega van mij wordt benaderd. Onze excuses daarvoor. De breedheid van dit medium is daarvan doorgaans de oorzaak.

Er bekruipt me weer een gevoel van onbehagen en wel om de volgende redenen:
1. Ik moet maar accepteren dat hij niet overlegt met zijn collega’s (10 man in dienst)
2. Ik moet zijn excuses accepteren voor iets wat zijn probleem is?
3. De breedheid van Linkedin is de oorzaak? Wat kan Linkedin hieraan doen?
4. David Haselhoff is niet van zins relaties te leggen, de Linkedin van collega’s af te struinen of enigszins iets aan research te doen.

En nog 2 quotes uit een andere Inmail:

Op het online relatienetwerk LinkedIn is ons opgevallen dat je nog steeds open staat voor “career opportunities”.

De quote wordt gevolgd door een blablabla verhaal, maar verder geen aandacht voor mij.
Maar… de beste man definieert hier Linkedin als relatienetwerk! Probeer de relatie dan ook toch eens te leggen, next.

Onze opdrachtgever is dringend op zoek naar getalenteerde…etc.

Het is zelfs dringend! Opdrachtgever heeft een probleem, hunter heeft het probleem op zijn schouders genomen, en ik zou zijn probleem op moeten lossen. Maar, als iets dringend is, en je wilt wat gedaan krijgen, dan komt bij mij weer de standaard vraag: “Wat heb ik eraan?”. Helemaal niets dus. En, de slagroom op het toetje, het is een eenmansbedrijf! De hele mail is doorspekt van de woorden ons en wij.

Ik ga weer lekker in mijn hangmatje verder genieten van Baywatch en Knight Rider en wens beide afzenders veel plezier bij het verschonen van hun pampers. En als de afzenders daarmee klaar zijn? Graag een foto maken en plaatsen op de Huggies Hall of Fame