Ik heb mijn cv, althans, wat er voor door moet gaan, publiekelijk beschikbaar staan op Linkedin. Tevens staan hier een telefoonnummer en e-mailadres waarop men mij kan bereiken. Een collega van mij, Kasper de Jonge, heeft zijn profiel ook opengesteld maar in tegenstelling tot mij heeft hij geen e-mail adres en telefoonnummer openlijk gepubliceerd.
Daarnaast hebben wij beiden de afgelopen jaren wel eens ons cv op Monsterboard gepubliceerd.

Keer op keer ontvangen wij beiden mailtjes van, ofwel worden wij gebeld door, mensen die voor hun opdrachtgever mensen aan het werven zijn. Ze bellen zowel thuis als op de mobiel, proberen via de office manager binnen te komen of zelfs, in afwezigheid van de office manager via de CEO of CFO ons te bereiken. E-mails ontvangen we zowel via Linkedin als via onze zakelijke en prive e-mail. Iedere keer blijkt weer dat ze ons profiel hebben ontdekt op Linkedin.

In Amerika hebben ze voor een bepaald soort recruiters een mooie naam bedacht: “De Body Hunter”.

De Body Hunter is iemand die zijn prooi zoekt in de body shop. De body shop is een plaats waar je kunt shoppen voor lichamen, het liefst warme lichamen. Indien je maar genoeg CV’s te pakken weet te krijgen in de body shop dan is de kans groot dat er een lichaam ten prooi valt aan de opdrachtgever van de Body Hunter. Het mooie voor de Body Hunter is dat het lichaam bij voorkeur niet al te warm is, dus het liefst niet moet voldoen aan de eisen die door de opdrachtgever worden gesteld waardoor de Body Hunter door de opdrachtgever een volgende opdracht verstrekt krijgt: “zoek een nieuw lichaam”.

Vervang de bodyshop in bovenstaande door Linkedin en je begrijpt wat ik bedoel. De body hunters zijn die mensen die vaak weinig connecties hebben, hun connecties hebben afgeschermd en niet in de 2e (of 3e) lijns connectie zitten, ook hebben ze geen foto geplaatst. Wel bellen ze je op allerlei nummers op en bestoken je met e-mail zonder eerst een Linkedin invitation te sturen.

Je bent intelligent, je beschikt over voldoende competenties en je hebt een uitgebreid profiel staan . Dit is iets wat precies matched met hetgeen de Head Hunter zoekt voor zijn opdrachtgever, die, als je geluk hebt, een vacaturetekst heeft opgesteld met hierin functionele en technische eisen waaraan de kennis van de kandidaat moet voldoen. De Head Hunter acteert dus op basis van de opgestelde, zakelijke, eisen die vereist zijn om de functie in te vullen. Het primaire doel van de Head Hunter is dan ook het invullen van de eisen die door de opdrachtgever. Hun belang is dus het belang van de opdrachtgever. Niet de persoonlijke eisen, wensen en behoeftes van de kandidaat en zijn primair gericht op de inhoud van de vacature.

Je herkent de Head Hunter op Linkedin als iemand die een mail stuurt of belt met daarin de een heel betoog over het bedrijf en de functie van de opdrachtgever, en vervolgens aangeeft dat je profiels is bekeken en goed matched.

De Recruiter is iemand die je CV of profiel daadwerkelijk heeft gelezen, aan je vraagt wat je eigen ambities, persoonlijke drivers en persoonlijke voorkeuren zijn. De Recruiter zal pas daarna aangeven wat de wensen van de opdrachtgever zijn, vervolgens analyseren of er een mogelijk match is en daarna toewerken naar een situatie waarbij beide partijen met elkaar om de tafel komen om wellicht tot overeenstemming te komen.

Op Linkedin vertaalt zich dit in de Recruiter die eerst zorgvuldig je profiel bekijkt, daarna uitzoekt in welke lijn(1e, 2e, 3e of geheel niet) een connectie met je heeft. Is het geen eerste lijn, dan zal de recruiter trachten zich te laten introduceren middels 1 of meerdere tussenliggende connecties. de recruiter zal zichzelf introduceren, aangeven voor welk bedrijf hij/zij werkt en wie de opdrachtgever is. Maar bovenal zal de recruiter eerst vragen wie jij bent, wat je drijft in het leven en in je werk, wat je ambities zijn, of je eventueel openstaat voor een andere werkgever en zo ja, wat voor soort werkgever bij je zou passen. Niet altijd gaat het op deze wijze, soms zoeken ze rechtstreeks, middels een invitation contact met je. De recruiter is naderhand ook nog geinteresseerd in je en zal je begeleiden tijdens je eerste weken of maanden, soms uit eigen initiatief, vaak wordt dit aangeboden en hoef je alleen maar even een seintje te geven.

Wat je dan wel moet doen als je wilt werven via Linkedin (en andere Social Networks):
1. Vul je profiel eens fatsoenlijk in
2. Voeg eens een foto van jezelf, geef jezelf een gezicht en identiteit.
3. Hou eens op met zoeken via advanced search mbv trefwoorden die alleen maar gericht zijn op de functienaam/inhoud.
4. Lees de “contact settings” en “interested in” en neem deze aandachtig in je op.
5. Personaliseer je inmails en emails. Niet even snel Beste Jaap, de rest van de mail mag ook gepersonaliseerd.
6. Kom eens van je luie stoel af, probeer eens niet te grasduinen in mijn netwerk omdat ik toevallig voor een bedrijf werk waar meerdere mensen dezelfde kennis hebben.
6. Probeer eens af te blijven van de TopLinked en Lion’s website, probeer eens geen lid te worden van een groep.
7. In plaats van de standaard invitation te sturen zou je deze misschien kunnen personaliseren. Op deze wijze geef je me een stuk context zodat ik je beter kan leren kennen.
8. Je maakt gebruik van Social Media. Wat is er niet duidelijk aan het woord Social?
9. Probeer eens een relatie op te bouwen.
10. Bedenk jezelf eens dat niet bezig bent met transacties.

Beste body hunter:

In het verleden heb ik al eens vaker een artikel geschreven over een ervaring met een werving en selectie buro. Ook deze kwam in eerste instantie via Linkedin (1e lijns connectie) in contact met mij. De persoon in kwestie alsmede de opdrachtgever hebben het overigens nog steeds niet begrepen.

Email marketing campagnes die ongevraagd in je mailbox landen? Geen opt-in, geen opt-out mogelijkheid, gewoon ongevraagd? Email marketing campagnes die gericht zijn op een totaal verkeerde groep van mensen? Het is echt onbegrijpelijk dat dit in deze huidige tijd nog steeds plaats vindt.

Voor de zoveelste keer wordt ik dus geconfronteerd door marketeers die het “wij over ons” principe toepassen. Direct mailings, nieuwsbrieven, press releases, het onderwerp begint al als een “wij over ons” verhaal. Teksten die beginnen met als onderwerp “Wij over ons”, gevolgd door een heel verhaal “wij over ons”. Campagnes voorzien van zelf gemaakte, zeer slechte afbeeldingen, een zeer beperkt stuk tekst (“wij over ons”) en vervolgens een click-through naar een “wij over ons” pagina die niet voorzien is van mogelijkheden tot het opstarten van een dialoog en volkomen ongevraagd zonder opt-in (er zijn nog steeds marketeers die dit niet kennen dus klikken ze nieuwsgierig op deze link waar een wereld voor ze open gaat) en zelfs geen opt-out mogelijkheid.

Seth Godin zou zeggen: “”It is not about YOU, it is about THEM.” (en nu zie je alle onwetende marketeers die nog net wat snappen van RSS deze link hun RSS feeder binnentrekken)

Dit zijn dus typische voorbeelden van onbezonnen hit-and-run acties. Het risico van deze acties is dan ook enorm groot. Zo groot dat je wellicht op de (corporate) spamlijst belandt met als gevolg dat jij, maar ook je collega’s wel mails kunnen sturen maar dat deze gewoonweg niet meer gelezen kunnen worden omdat ze op blacklist staan. Het allerergste is dat je campagne publiekelijk beschikbaar komt en dat je veel reputatieschade lijdt.

De middenmoot is niet meer goed genoeg. Simpele, ondoordachte en te gehaast uitgevoerde marketingcampagnes hebben eerder het tegenovergestelde effect dan dat oorspronkelijk de intentie was en zijn gewoon niet acceptabel. Het gaat customer engagement tegenwoordig. Doelgroep bepaling, kennis van en inzicht in de doelgroep zijn hierin essentieel.
Ook e-mail marketing gaat over het opbouwen van een relatie. Als je dan toch besluit bezig te gaan email campagnes, hanteer dan de holistische benadering, denk meer in termen van langdurige customer experiences, maar niet een eenmalige promotie.

Avenue A | Razorfish stelde het al enige tijd geleden in hun 2008 Digital Outlook Report, veel te weinig advertising campagnes leveren een persoonlijke en relevante boodschap.

Voor consumenten en klanten is engagement marketing enorm belangrijk. In plaats van de consument te overspoelen met informatie als: eet dit, drink mij, koop mij, kijk eens hoe goed wij zijn, investeert de marketeer daarbij in het opbouwen van een relatie. Bladen maken is een vak, bloggen is een vak, ontwerpen maken is ook een vak apart en email marketing dus ook. Een klant moet in 1 oogopslag kunnen zien waarover iets gaat. Of dit een community is, een blogartikel of een mailing, de “what’s in it for me” vraag moet beantwoord worden. Dat lukt dus niet als je onderwerpen gebruikt met hierin de “wij over ons” gedachte.

Engagement betekent interactie, interactie betekent dat je de dialoog moet kunnen aangaan met je consumenten en klanten. Beter is nog, de consumenten en klanten moeten de dialoog met jou kunnen aangaan. Dit kan dus niet door nieuwsbrieven en mailings te versturen per email (en dan vooral die mailings waarbij je moet klikken op een link om verder te kunnen lezen waar vervolgens ook geen interactie mogelijkheden worden geboden). Opt-in e-mail marketing kan wel gebruikt worden als de start van een dialoog/het opbouwen van een relatie.

Vragen die je jezelf moet stellen zijn bij e-mail marketing zijn: wordt voldaan aan de behoefte van de klant? Leggen we de lat hoog genoeg? Zijn de juiste mensen betrokken? Ontwerpen we een pagina met tekst, of een beleving, is de email campagne tekst met afbeeldingen, of een beleving? Kernwoorden die tegenwoordig van belang zijn bij email marketing campagnes zijn: targeting, relevancy, dynamic content, personalization, customization en trigger emails. Pas dit dan ook toe, maak hier gebruik van.

Uiteraard dien je de resultaten van je inspanningen ook te meten. Stel daarom eerst je doel, wat wil je bereiken, en ga dan zo snel mogelijk meten. Doe je dit niet? Dan ben je gewoon geld aan het weggooien. Meten doe je door inzet van diverse tools. Zaken die je kunt meten zijn:

Heb je resultaten? De negatieve zijn het meest waardevol, hier leer je van.

Email was cruciaal in de 1.0 waardeketen, marketeers gebruikten email om via een opt-in methode te besluiten welk product er werd aangeboden. In de 2.0 waardeketen bepalen consumenten en klanten welke producten en diensten het meest interessant zijn, via bijv. zoekopdrachten, blog recommendations etc… en zul je dan ook emails heel anders moeten beschouwen (als voorbeeld amazon, die recommendations naar je mailt wanneer je een boek hebt besteld).

Uiteindelijk gaat het hier dus om permission marketing (Nu wordt door de onwetende marketeer een boekje via Amazon aangeschaft). In het 1.0 tijdperk bestond dit uit opt-in, opt-out, in het 2.0 tijdperk gaat het echt om het feit dat je de keuze laat aan de consument/klant, je zult hen dus de macht moeten geven. Integreer email daarom in social applications. Blogs bijvoorbeeld kunnen erg handig gecombineerd worden met email marketing doeleinden. Feedburner biedt goede mogelijkheden om bij iedere nieuwe blogpost een mail te verzenden met de aankondiging en text en van het artikel. En laat bij direct emails click-throughs leiden naar pagina’s waar de dialoog kan worden opgestart. Hier geldt dus wel dat je als marketeer goed bekend moet zijn met diverse web 2.0 technologieen.

Marketeers moeten zo langzamerhand eens van het besef doordrongen zijn dat dat de belangrijkste onderscheidende factor niet langer product, prijs of ego is, maar de mate van interactie met de klant ten opzichte van de concurrentie, dit gaat dus veel verder dan customer loyalty programma’s.

Onthou als laatste ten allen tijde de volgende regel:

I will only send email marketing to people who actually asked me to send them email marketing.

Online dating is meer dan hot, maar stijgt nog steeds niet uit boven een gematigd “mensen die samen dingen doen”… en dat boeit me vanuit een Web 2.0 perspectief. Waarom zijn datingsites niet meegegroeid met de mogelijkheden die social media hen bieden? Waarom ontwijken ze de sociale context en laten ze dit aan andere initiatieven over? Hoe zou het anders kunnen en biedt dit dan enige meerwaarde op de huidige vorm van virtuele contactadvertenties?

Een speurtocht in delen. Allereerst een verkenningstocht langs het huidige aanbod.

Als je, als een van de 4,5 miljoen singles die Nederland kent, virtueel op zoek wilt gaan naar een vluchtige date, relatie, vriendschap of liefde van je leven, heb je eigenlijk maar keuze uit een tweetal soorten principes van matchen; Op profiel gericht of op een of andere (semi)wetenschappelijke basis.

De grootste site in deze eerste groep is zonder twijfel relatieplanet.nl (70% van de Telegraaf). Cijfers lopen uiteen van 400.000 tot 700.000 actieve singles. Het concept is even simpel als doeltreffend. Je plaatst openbaar een foto en vult het generieke profiel in. Vervolgens wordt er via een eenvoudig zoekmechanisme gematched op kenmerken als sexe, leeftijd, lengte, haarkleur, geografie, rook- of drinkgewoonte etc. Ben je in iemand geïnteresseerd, dan is het mogelijk om elkaar een berichtje te sturen, volgt er na wat online- of telefonisch contact een ontmoeting en als het een beetje meezit BAM! dikke liefde…

Andere initiatieven in de eerste groep zijn o.a. lexa.nl en e-matching.nl.

De makers van sites in de tweede groep geloven niet in de virtuele vleesmarkt en hanteren, vaak nogal vage en duurdere, wetenschappelijke principes om tot een match te komen op basis van persoonlijkheidskenmerken. Parship is een vrij bekende commerciële speler op dit gebied. Hier date je tevens met een foto, maar deze wordt vervaagd weergegeven totdat de relatiezoeker zich veilig genoeg voelt om deze gericht aan potentiële kandidaten vrij te geven.

Wat totaal anders gaat bij Parship is dat een psychologisch onderzoek de basis vormt voor het gehele match-gebeuren, ervan uitgaande dat een evenwichtige balans in persoonlijkheden meer succes voorspelt in een toekomstige relatie. Match resultaten worden hier dan uitgedrukt in een percentage welke indiceert hoeveel de kandidaten ‘innerlijk’ bij elkaar passen. Verder werkt de communicatie precies hetzelfde als bij de eerste groep sites en resulteert het uiteindelijk misschien wel in een vrolijk “happy ever after”.

Meer van hetzelfde in de tweede groep zijn o.a. Be2 en RelatieKlik.

In het vervolg van deze serie ga ik verder op onderzoek uit naar het proces van online dating, benoem ik de tekortkomingen van de huidige applicaties en probeer ik, zij het voorzichtig, te komen tot een concept wat Dating 2.0 mag heten.