Handleiding Linkedin voor body hunters

Jaap Steinvoorte 9 Comments »

Ik heb mijn cv, althans, wat er voor door moet gaan, publiekelijk beschikbaar staan op Linkedin. Tevens staan hier een telefoonnummer en e-mailadres waarop men mij kan bereiken. Een collega van mij, Kasper de Jonge, heeft zijn profiel ook opengesteld maar in tegenstelling tot mij heeft hij geen e-mail adres en telefoonnummer openlijk gepubliceerd.
Daarnaast hebben wij beiden de afgelopen jaren wel eens ons cv op Monsterboard gepubliceerd.

Keer op keer ontvangen wij beiden mailtjes van, ofwel worden wij gebeld door, mensen die voor hun opdrachtgever mensen aan het werven zijn. Ze bellen zowel thuis als op de mobiel, proberen via de office manager binnen te komen of zelfs, in afwezigheid van de office manager via de CEO of CFO ons te bereiken. E-mails ontvangen we zowel via Linkedin als via onze zakelijke en prive e-mail. Iedere keer blijkt weer dat ze ons profiel hebben ontdekt op Linkedin.

In Amerika hebben ze voor een bepaald soort recruiters een mooie naam bedacht: “De Body Hunter”.

De Body Hunter is iemand die zijn prooi zoekt in de body shop. De body shop is een plaats waar je kunt shoppen voor lichamen, het liefst warme lichamen. Indien je maar genoeg CV’s te pakken weet te krijgen in de body shop dan is de kans groot dat er een lichaam ten prooi valt aan de opdrachtgever van de Body Hunter. Het mooie voor de Body Hunter is dat het lichaam bij voorkeur niet al te warm is, dus het liefst niet moet voldoen aan de eisen die door de opdrachtgever worden gesteld waardoor de Body Hunter door de opdrachtgever een volgende opdracht verstrekt krijgt: “zoek een nieuw lichaam”.

Vervang de bodyshop in bovenstaande door Linkedin en je begrijpt wat ik bedoel. De body hunters zijn die mensen die vaak weinig connecties hebben, hun connecties hebben afgeschermd en niet in de 2e (of 3e) lijns connectie zitten, ook hebben ze geen foto geplaatst. Wel bellen ze je op allerlei nummers op en bestoken je met e-mail zonder eerst een Linkedin invitation te sturen.

Je bent intelligent, je beschikt over voldoende competenties en je hebt een uitgebreid profiel staan . Dit is iets wat precies matched met hetgeen de Head Hunter zoekt voor zijn opdrachtgever, die, als je geluk hebt, een vacaturetekst heeft opgesteld met hierin functionele en technische eisen waaraan de kennis van de kandidaat moet voldoen. De Head Hunter acteert dus op basis van de opgestelde, zakelijke, eisen die vereist zijn om de functie in te vullen. Het primaire doel van de Head Hunter is dan ook het invullen van de eisen die door de opdrachtgever. Hun belang is dus het belang van de opdrachtgever. Niet de persoonlijke eisen, wensen en behoeftes van de kandidaat en zijn primair gericht op de inhoud van de vacature.

Je herkent de Head Hunter op Linkedin als iemand die een mail stuurt of belt met daarin de een heel betoog over het bedrijf en de functie van de opdrachtgever, en vervolgens aangeeft dat je profiels is bekeken en goed matched.

De Recruiter is iemand die je CV of profiel daadwerkelijk heeft gelezen, aan je vraagt wat je eigen ambities, persoonlijke drivers en persoonlijke voorkeuren zijn. De Recruiter zal pas daarna aangeven wat de wensen van de opdrachtgever zijn, vervolgens analyseren of er een mogelijk match is en daarna toewerken naar een situatie waarbij beide partijen met elkaar om de tafel komen om wellicht tot overeenstemming te komen.

Op Linkedin vertaalt zich dit in de Recruiter die eerst zorgvuldig je profiel bekijkt, daarna uitzoekt in welke lijn(1e, 2e, 3e of geheel niet) een connectie met je heeft. Is het geen eerste lijn, dan zal de recruiter trachten zich te laten introduceren middels 1 of meerdere tussenliggende connecties. de recruiter zal zichzelf introduceren, aangeven voor welk bedrijf hij/zij werkt en wie de opdrachtgever is. Maar bovenal zal de recruiter eerst vragen wie jij bent, wat je drijft in het leven en in je werk, wat je ambities zijn, of je eventueel openstaat voor een andere werkgever en zo ja, wat voor soort werkgever bij je zou passen. Niet altijd gaat het op deze wijze, soms zoeken ze rechtstreeks, middels een invitation contact met je. De recruiter is naderhand ook nog geinteresseerd in je en zal je begeleiden tijdens je eerste weken of maanden, soms uit eigen initiatief, vaak wordt dit aangeboden en hoef je alleen maar even een seintje te geven.

Wat je dan wel moet doen als je wilt werven via Linkedin (en andere Social Networks):
1. Vul je profiel eens fatsoenlijk in
2. Voeg eens een foto van jezelf, geef jezelf een gezicht en identiteit.
3. Hou eens op met zoeken via advanced search mbv trefwoorden die alleen maar gericht zijn op de functienaam/inhoud.
4. Lees de “contact settings” en “interested in” en neem deze aandachtig in je op.
5. Personaliseer je inmails en emails. Niet even snel Beste Jaap, de rest van de mail mag ook gepersonaliseerd.
6. Kom eens van je luie stoel af, probeer eens niet te grasduinen in mijn netwerk omdat ik toevallig voor een bedrijf werk waar meerdere mensen dezelfde kennis hebben.
6. Probeer eens af te blijven van de TopLinked en Lion’s website, probeer eens geen lid te worden van een groep.
7. In plaats van de standaard invitation te sturen zou je deze misschien kunnen personaliseren. Op deze wijze geef je me een stuk context zodat ik je beter kan leren kennen.
8. Je maakt gebruik van Social Media. Wat is er niet duidelijk aan het woord Social?
9. Probeer eens een relatie op te bouwen.
10. Bedenk jezelf eens dat niet bezig bent met transacties.

Beste body hunter:

  • Wat heb ik er aan dat jouw network 2500+ connecties is en dat jouw netwerk zogenaamd toegang verschaft tot meer dan 5 miljoen andere personen?
  • Wat heb ik er aan als jij wel in mijn netwerk kunt snuffelen, vervolgens, na mij gesproken te hebben rustig een collega te bellen die 2 meter naast me zit, en wij niet in jouw netwerk kunnen kijken?
  • Moet ik je serieus nemen als jouw netwerk op Linkedin bestaat uit minder dan 500 connecties?
  • Wanneer begrijp je nu eens dat ik ook niet zomaar jouw vrienden, kennissen, familie, kinderen en ouders ga benaderen zonder dat ik jou uberhaubt ken.
  • Wanneer begrijp je nu eens dat het geheim van netwerken is om uit te vogelen wat jij kunt geven en bieden aan mij in plaats van wat ik aan jou kan geven.
  • Hou eens op met het trachten middels persoonlijk contact mijn netwerk verder aan te boren.
  • Vertel eens duidelijk wat jij voor mij gaat doen als ik mijn netwerk openstel, alleen dit al vertegenwoordigd een bepaalde waarde. Maak het eens concreet


  • In het verleden heb ik al eens vaker een artikel geschreven over een ervaring met een werving en selectie buro. Ook deze kwam in eerste instantie via Linkedin (1e lijns connectie) in contact met mij. De persoon in kwestie alsmede de opdrachtgever hebben het overigens nog steeds niet begrepen.

    Dating 2.0: Setting the scene

    Leon van Bokhorst 2 Comments »

    Online dating is meer dan hot, maar stijgt nog steeds niet uit boven een gematigd “mensen die samen dingen doen”… en dat boeit me vanuit een Web 2.0 perspectief. Waarom zijn datingsites niet meegegroeid met de mogelijkheden die social media hen bieden? Waarom ontwijken ze de sociale context en laten ze dit aan andere initiatieven over? Hoe zou het anders kunnen en biedt dit dan enige meerwaarde op de huidige vorm van virtuele contactadvertenties?

    Een speurtocht in delen. Allereerst een verkenningstocht langs het huidige aanbod.

    Als je, als een van de 4,5 miljoen singles die Nederland kent, virtueel op zoek wilt gaan naar een vluchtige date, relatie, vriendschap of liefde van je leven, heb je eigenlijk maar keuze uit een tweetal soorten principes van matchen; Op profiel gericht of op een of andere (semi)wetenschappelijke basis.

    De grootste site in deze eerste groep is zonder twijfel relatieplanet.nl (70% van de Telegraaf). Cijfers lopen uiteen van 400.000 tot 700.000 actieve singles. Het concept is even simpel als doeltreffend. Je plaatst openbaar een foto en vult het generieke profiel in. Vervolgens wordt er via een eenvoudig zoekmechanisme gematched op kenmerken als sexe, leeftijd, lengte, haarkleur, geografie, rook- of drinkgewoonte etc. Ben je in iemand geïnteresseerd, dan is het mogelijk om elkaar een berichtje te sturen, volgt er na wat online- of telefonisch contact een ontmoeting en als het een beetje meezit BAM! dikke liefde…

    Andere initiatieven in de eerste groep zijn o.a. lexa.nl en e-matching.nl.

    De makers van sites in de tweede groep geloven niet in de virtuele vleesmarkt en hanteren, vaak nogal vage en duurdere, wetenschappelijke principes om tot een match te komen op basis van persoonlijkheidskenmerken. Parship is een vrij bekende commerciële speler op dit gebied. Hier date je tevens met een foto, maar deze wordt vervaagd weergegeven totdat de relatiezoeker zich veilig genoeg voelt om deze gericht aan potentiële kandidaten vrij te geven.

    Wat totaal anders gaat bij Parship is dat een psychologisch onderzoek de basis vormt voor het gehele match-gebeuren, ervan uitgaande dat een evenwichtige balans in persoonlijkheden meer succes voorspelt in een toekomstige relatie. Match resultaten worden hier dan uitgedrukt in een percentage welke indiceert hoeveel de kandidaten ‘innerlijk’ bij elkaar passen. Verder werkt de communicatie precies hetzelfde als bij de eerste groep sites en resulteert het uiteindelijk misschien wel in een vrolijk “happy ever after”.

    Meer van hetzelfde in de tweede groep zijn o.a. Be2 en RelatieKlik.

    In het vervolg van deze serie ga ik verder op onderzoek uit naar het proces van online dating, benoem ik de tekortkomingen van de huidige applicaties en probeer ik, zij het voorzichtig, te komen tot een concept wat Dating 2.0 mag heten.

    Sociale context in proces

    Leon van Bokhorst 5 Comments »

    De laatste tijd heb ik een paar keer mogen meekijken met mensen die enthousiast hun eerste stappen zetten op het gebied van social networking, en dan met name Hyves en LinkedIn. Wat me daarin opviel was dat ze allemaal een beetje door hetzelfde proces lijken te gaan. Met iedere stap ervaren ze steeds een beetje beter de enorme kracht van social software en neemt de aanvankelijke weerstand af.

    Strong links
    Het eerste wat de meeste nieuwkomers doen is het opzoeken en toevoegen van mensen uit hun direct naaste omgeving, zgn. strong links. Familie, vrienden en collega’s. De weerstand tegen het vormen van deze openbare sociale context is dan vaak zo sterk dat zelfs het profiel ‘onzichtbaar’ wordt gemaakt voor vreemden. De rol van sociale software is hier maar zeer beperkt, aangezien strong links direct in het leven aanwezig zijn.

    “Leuk hoor zo’n krabbeltje van mijn zus, maar ik haar heb gisteren nog gezien”, “Ja, ik ga mijn hele hebben en houwen aan iedereen tonen”, “Wie zit daar nou op te wachten?”.

    Weak links
    Via hun lijstje strong links en allerlei slimme zoek- en aggregatiemechanismen (zoals de ‘buzz’ op Hyves) vinden ze nu mensen die zich meer aan de randen van de sociale context ophouden. Oude bekenden worden herontdekt, vroegere collega’s, die ene vriendin die je al jaren niet meer hebt gezien, die ex-lover waar je nog geld van krijgt. De weerstand om jezelf te laten zien vermindert nu, aangezien het ze duidelijk wordt dat zichtbaarheid de kans vergroot om door weak links gevonden te worden. Voorzichtig worden wat foto’s geplaatst, krabbeltjes en tikjes gedeeld.

    “Ik heb Daniel via Hyves opgesnord. Daar speelde ik vroeger mee in een bandje. Leuk om weer eens wat van hem te horen.”

    Potential links
    De echte kracht van social networking komt pas in deze fase tot zijn recht. Nu worden groepen mensen met dezelfde interesse opgezocht en gesnuffeld aan vrienden van vrienden. Dit zijn (nog) geen bekenden, maar men onderhoudt een vriendschap met eenzelfde persoon, deelt eenzelfde passie, hobby, woont in dezelfde stad. Potentials worden door chatten, krabbelen, tikken naar het gebied van de weak links getrokken, waardoor de sociale banden worden versterkt, uitgebreid en nieuwe potentials zich aandienen.

    Door de aanzuigende werking van dit proces ontstaan contacten die, door de beperkingen van de fysieke werkelijkheid waarschijnlijk geen kans hadden gekregen. Afhankelijk van het doel van de social networking site worden plotseling zaken gedaan, nieuwe lovers gevonden, vriendschappen gesloten, samenwerkingsverbanden aangegaan.

    “Ik heb Chantal leren kennen via Arie en zij is, net als ik, zo’n fan van Anouk. We delen nu regelmatig concert foto’s”. “Toen we een partner voor productontwikkeling zochten trof ik via een Hyve een bedrijf uit Bemmel die zich met precies hetzelfde bezig houden. Volgende week hebben we een inventariserend gesprekje om te kijken wat we voor elkaar kunnen betekenen”.

    Dit hele dynamische proces van strong links, via weak naar potential links en terug verloopt op een heel natuurlijke wijze. Goede social software begeleidt dit traject en geeft mensen de tools om te werken aan het uitbreiden van hun sociale context.

    Bedrijfsmatige toepassing
    Voor bedrijven is het opbouwen van een sociale bedrijfscontext zeer interessant. Daar waar voorheen werd gevist uit de bak van potentials door bijvoorbeeld koude acquisitie, ontstaat nu de mogelijkheid om warme contacten te genereren (en dus de kans op het elkaar ‘gunnen’ te vergoten) door middel van strategische toepassing van social software. Maar dit betekent wel dat men de medewerkers de mogelijkheid moet bieden om, aanvankelijk via strong links, een sociaal netwerk op te bouwen.

    Eenpitters en kleine bedrijfjes snappen dit proces vaak al heel goed, maar de grotere bedrijven laten hier nog steeds steken vallen, omdat die eerste fase van opbouw via strong links zo ‘zinloos en oncontroleerbaar’ lijkt.

    Een goed besef van de kracht van de toepassing social software zou wel eens het verschil kunnen maken tussen (door warme contacten) overleven of verzuipen in de toekomstig ongetwijfeld scherp afnemende markten.

    Werkgevers laten social networks voor werving onbenut

    Leon van Bokhorst 1 Comment »

    In opdracht van AMC Academie heeft Intelligence Group de rol van sociale netwerken op de arbeidmarkt onderzocht.

    Sterke groei van sociale netwerken
    In het Arbeidsmarkt GedragsOnderzoek (AGO) van maart 2008 zijn 1.389 personen uit de (potentiële) Nederlandse beroepsbevolking ondervraagd met betrekking tot online social networks en recruitment via deze kanalen.

    Read the rest of this entry »

    WP Theme & Icons by N.Design Studio
    Entries RSS Comments RSS Log in