Eindelijk, Linkedin is geen rolodex meer. Linkedin heeft namelijk hun application platform gelanceerd. Het platform, genaamd InApps is bedoeld voor samenwerken, communiceren en informatiedeling.

Linkedin maakt gebruik van OpenSocial, Google’s initiatief voor het bouwen van common APIs tbv het ontwikkelen van Social Web Applications.

In deze release bieden ze een negental applicaties aan:

1. Amazon reading list
2. Box.net
3. Google Presentation
4. Wordpress
5. Blog Link  (SixApart)
6. Slideshare Presentations
7. My Travel (Tripit)
8. Huddle Workspaces
9. Company Buzz (Linkedin)

 De applicaties zijn te vinden op www.linkedin.com/static?key=application_directory

Dus, eerst waren er allemaal silo’s, toen bood iedereen allerlei webservices, nu biedt iedereen een applicatie platform, maar centraal beheren? Dat kan ik nog steeds niet. En wat ik ook niet kan is gewoon applicaties toevoegen in LinkedIn!

De amazon app vertelt me dat ze “We’ll be right back” zijn. De Wordpress app doet gewoon niets, de Slideshare app blijft steken op 10%…

Ik zag een geweldig inspirerende keynote speech, op de Web 2.0 expo in Berlijn, van de man die web 2.0 inhoud en vorm gaf en blijft geven: Tim O’Reilly.

Hij begint met de prikkelende vraag of we nu niet beter kunnen spreken van Web 2.Over (volgens Daniel Lyons in Newsweek), gezien het ineenstorten van de financiele stabiliteit wereldwijd. Makkelijk geld geleverd door VC-haaien is niet meer van dit moment… is er dan nog wel een toekomst voor web 2.0? De verliezers in de komende tijd zijn volgend O’Reilly de me-too-startups en de venture capitalists die deze na-aperts van de nodige dollars voorzien.

Zijn visie op creatieve startups en hun positie werd gaanderweg de presentatie duidelijk: “We’re not in an investment bubble, but a reality bubble. We need to (re)think where we’re going.” O’Reilly inspireert de aandachtig luisterende zaal verder met twee belangrijke strategische peilers voor de komende tijd:

Robust strategy 1: Work on stuff that matters!
Het wordt tijd dat we ophouden met het kopieren van bestaande web 2.0 apps en ons gaan richten op zaken die er werkelijk toe doen. Wie zit er te wachten op een volgende Facebook, LinkedIn of YouTube kloon. Door gebruik te maken van het collectief zijn we in staat om met web 2.0 toepassingen een belangrijke bijdrage te leveren aan het oplossen van wereldse problemen. O’Reilly haalt voorbeelden aan als witness.org (human rights), Benetech (fonds voor sociale startups), Google.org (ja dot.org… helpende hand en toch commercieel), wattzon.org (awareness), Mysociety.org en Everyblock (electronic governance).

Robust Strategy 2: Create more value than you capture
Maak je niet zo druk over wat er aan er onder de streep voor je overblijft, maar richt je veel meer op wat je toevoegt voor je klanten/gebruikers. De rest volgt vanzelf.

Hij besluit met een indringende boodschap waar eenieder, werkzaam in onze mooie business, eens een keer over na mag denken wat mij betreft: “Tackle (realworld) problems that are so hard that you don’t know if you can solve them.”

Enkele dagen geleden kreeg ik een endorsement/recommendation verzoek op Linkedin. Het verzoek is afkomstig van een goede vriend van mij die zijn eigen bedrijf runt. Stja, dilemma, de relatie is goed, ik sta echter niet achter de visie en strategie van hem, tevens ben ik totaal niet onder de indruk van de kwaliteit van het werk wat er wordt opgeleverd, en daarnaast neemt hij de moeite niet om een persoonlijke tekst in de uitnodiging te plaatsen. 

Op basis van deze gegevens heb ik dus besloten de uitnodiging te negeren. Hier wordt werk en prive door elkaar gehaald, ik weet niet wat zijn belang is, mijn reputatie (als hier al sprake van is) kan schade oplopen, en aangezien hij er geen moeite voor doet, waarom zou ik er dan tijd en energie insteken?

Het valt mij trouwens op dat er alleen maar positieve reacties op Linkedin te vinden zijn (duh…). Voor mij vertegenwoordigd dit echter geen waarde. Een reputatie opbouwen is iets anders dan een uitnodiging voor recommendation te verzenden en verwachten dat er een positief verhaal uitkomt.

Recommendations zijn voor mij ego strelers, maar in dit geval gaat dat ego gaat dus niet gestreeld worden, zeker nu niet omdat ik zelf wel bepaal waar en op welke wijze ik ego’s streel. Ik vind het echter te ver gaan om een negatief verhaal te schrijven. Ondanks het feit dat hij nog de keuze krijgt om al dan niet de endorsement te publiceren, ben ik van mening dat dit een relatie zou kunnen beschadigen. Dus wat moet ik doen? Leon opperde om een verhaaltje te schrijven over de persoon zelf, dat het een goed mens is blablabla. Ik heb daar wel beeld bij, maar het andere aspect, hij geen moeite dan ik ook geen moeite doen, speelt ook mee. Uiteraard kan ik een mail terug sturen met de boodschap dat ik onvoldoende in staat ben hem een recommendation te geven.

Voor wat betreft de recommendations functie in Linkedin vraag ik me toch echt af wat hier de echte toegevoegde waarde van is. Het is niet de open en transparante versie zoals we deze kennen van reviews en beoordelingen, het zijn niet de referenties die je van je werkgever zou kunnen krijgen. De recommendations zijn vluchtiger, zijn makkelijker te vergaren. Het contact is te direct, teveel “face-to-face”, de wijze van uitnodigen en het proces te agressief. 

Vragen die vervolgens in mij opkomen zijn:

• Wat verwachten recruiters, zijn de recommendations de nieuwe referenties? Wordt hier naar gekeken en is dit mede bepalend in het selectieproces?
• Als je voor een collega een recommendation schrijft, ontstaan er dan geen scheven gezichten bij andere collega’s?
• Wat vraagt een manager zich af als er een verzoek tot recommendation binnenkomt van een werknemer, dat de werknemer op zoek is naar een andere job?
• Wat doe je als je manager je om een recommendation vraagt?

Als je geen recommendations hebt dan wordt er in je profile vermeld dat deze niet 100% compleet is, pas bij 4 recommendations kun je op de 100% komen, wat mij betreft een redelijk slechte marketingboodschap.

Als je welwillend bent om een recommendation te schrijven, maar het lukt je allemaal niet, je weet de juiste woorden niet te vinden, of hebt geen zin er veel tijd aan te spenderen? Op endorser.org/linkedin vindt je een endorsement generator.

Wie is de eigenaar van data? Die vraag schiet me vaak te binnen (en het antwoord moet ik nog steeds schuldig blijven). Een weekje geleden sloegen nieuwszender CNBC en LinkedIn de handen ineen om over en weer elkaar van content te voorzien.

Vooralsnog lijkt het voornamelijk om de demografische data van en surveys op LinkedIn te gaan, waarmee het nieuws van CNBC verrijkt gaat worden. Daarnaast zouden we gezellig kunnen gaan discussieren aan de hand van de kijk op de wereld die CNBC ons biedt op LinkedIn. De precieze invulling ervan is nog niet bekend.

Is een dergelijke samenwerking tussen vernieuwende social networking en oude media nu een zegen of zonde? Is de data op LinkedIn van de professional community of van LinkedIn? Kan ik mezelf uitsluiten van deelname? What’s in it for me?

Een tijdje terug attendeerde socialsoftie Jaap me op recruitment portaal hi-re welke integraal een blogpost van hem had overgenomen. Nu maak ik me daar nooit druk over, aangezien het antwoord op de vraag ‘van wie is de content’ nog steeds niet is beantwoord en dit een tijd is van gezellig ongevraagd aggregeren. Ik plaatste wel even een rellerig comment om de dame, verantwoordelijk voor de ctrl+c ctrl+v actie, erop te wijzen dat stelen niet zo netjes is.

Eigenlijk had ik, na een korte emailwisseling met het vingervlugge vrouwtje, verwacht dat ze het artikel op hi-re zouden verwijderen. Met verbazing las ik vandaag een reply van de voor Achmea GITS werkzame, blogbeheerder, Andre Baars (Andy voor de vrienden):

We zijn helaas geen “social softies” en verzamelen, hergebruiken en ontwikkelen artikelen die voor recruiters interessant kunnen zijn, zoals het ons uitkomt.

Ik zal er voortaan, als beheerder van deze blog, beter op letten dat we de juiste bronvermeldingen doen, akkoord?

Zoals het ons uitkomt? Dat is als een, ietwat vroegtijdig dementerende, dief die jouw kostbare antiek verzameld zoals hem dat uitkomt. Met bronvermelding… dat dan weer wel

Jammer dat het bij steeds meer bloggende medemensen ontbreekt aan respect voor de noeste arbeid van anderen. Wat hi-re doet is een uiterst goedkope manier om wat zielige grijpstuivers naar binnen te harken. Steel ongevraagd wat artikelen bij Carp, Zibb of SocialSofties, plemp er wat zelfverijkende advertisement omheen en we hebben een heus recruitment portaal?

Gelukkig zijn er prima blogs inzake recruitment die wel de moeite waard zijn, zoals Recruitment Matters of Recruitmentlog. Die lezen wij, zoals het ons uitkomt.

Ik kreeg onlangs wederom een Body Hunter in de inbox, broertje van David Haselhoff volgens mij). Echt iemand met kennis van zaken! De beste hunter op zoek naar een web 2.0 ontwikkelaar.
Huh? Een web 2.0 ontwikkelaar? Is dat een functie waarbij je web 2.0 ontwikkelt? Volgens mij heeft Tim O’Reilly dit al grotendeels gedaan.

De beste hunter snapt ook erg goed wat Linkedin is en plaatst daarom onderstaande footer onder de Inmail:

DISCLAIMER het kan voorkomen dat er al eerder contact is geweest met ons of dat u min of meer tegelijkertijd door een collega van mij wordt benaderd. Onze excuses daarvoor. De breedheid van dit medium is daarvan doorgaans de oorzaak.

Er bekruipt me weer een gevoel van onbehagen en wel om de volgende redenen:
1. Ik moet maar accepteren dat hij niet overlegt met zijn collega’s (10 man in dienst)
2. Ik moet zijn excuses accepteren voor iets wat zijn probleem is?
3. De breedheid van Linkedin is de oorzaak? Wat kan Linkedin hieraan doen?
4. David Haselhoff is niet van zins relaties te leggen, de Linkedin van collega’s af te struinen of enigszins iets aan research te doen.

En nog 2 quotes uit een andere Inmail:

Op het online relatienetwerk LinkedIn is ons opgevallen dat je nog steeds open staat voor “career opportunities”.

De quote wordt gevolgd door een blablabla verhaal, maar verder geen aandacht voor mij.
Maar… de beste man definieert hier Linkedin als relatienetwerk! Probeer de relatie dan ook toch eens te leggen, next.

Onze opdrachtgever is dringend op zoek naar getalenteerde…etc.

Het is zelfs dringend! Opdrachtgever heeft een probleem, hunter heeft het probleem op zijn schouders genomen, en ik zou zijn probleem op moeten lossen. Maar, als iets dringend is, en je wilt wat gedaan krijgen, dan komt bij mij weer de standaard vraag: “Wat heb ik eraan?”. Helemaal niets dus. En, de slagroom op het toetje, het is een eenmansbedrijf! De hele mail is doorspekt van de woorden ons en wij.

Ik ga weer lekker in mijn hangmatje verder genieten van Baywatch en Knight Rider en wens beide afzenders veel plezier bij het verschonen van hun pampers. En als de afzenders daarmee klaar zijn? Graag een foto maken en plaatsen op de Huggies Hall of Fame

Op verzoek hierbij enkele videos over onderdelen van het sociale web, gemaakt door van de mensen van Commoncraft
Bij elkaar minder dan 20 minuten! Je weet dan alles over RSS, Social Media, Social Networking, Blogs, Wiki’s en Linkedin. Je weet kortom alles over web 2.0, of toch niet…?
RSS in Plain English, 3 min en 52 seconden.

Social Media in Plain English, 3 min en 44 seconden.

Blogs in Plain English, 2 min en 58 seconden.

Social Networking in Plain English, 1 min en 48 seconden.

Wikis in Plain English, 3 min en 52 seconden.

Linkedin in Plain English, 2 min en 28 seconden.

Ik trof vandaag een comment van 1 van onze lezeressen aan.

Het betreft een vraag van Laura van Tol, geplaatst op het artikel Handleiding Linkedin voor Body Hunters. Helemaal onderaan dit artikel is het volledige comment nogmaals te lezen.

Deze comment riep bij mij een aantal vragen op:
1. Is dit oprecht en eerlijk? of is het een vorm van marketing via comments?
2. Wat is de doelstelling hierachter? Het artikel ging toch duidelijk over Linkedin als medium, niet hoe je een email opstelt om een kandidaat te benaderen?
3. Wat heb ik eraan? Ik gratis hulp leveren, middels de blog en middels het reviewen van de email zodat zij meer kandidaten binnenhaalt en dus haar target haalt?
4. Op welke wijze wordt in deze email een relatie gelegd en opgebouwd?
5. Nu weer extra aandacht omdat ik dit artikeltje schrijf incl. de bedrijfsnaam?
6. Lopen er Milka koeien die Baileys geven op de boerderij rond?
7. Waarom is deze email gekopieerd incl. de links naar de websites? En waarom is in de comments de naam van de persoon voorzien van een linkje naar de recruitment site incl. een onpersoonlijk emailadres?
8. Is de laatste alinea dubbelzinnig? Of zie ik dit in een te negatief perspectief? Het lijkt wederom een verkapte uitnodiging
9. Waarom is deze comment niet op dit artikel geplaatst?. Die is meer aan de vraag gerelateerd dan het artikel waar de comment is geplaatst.
10. Waarom toch altijd steeds meteen to-the-point, en meteen een afspraak willen maken? Herkenbaar wellicht, de telefoon gaat, het blijkt iemand van een kozijnenfabrikant zijn. Wil graag informatie delen met je, de echte reden? Een afspraak maken om een bezoekje te brengen, aangezien een bezoekje in meer dan 25% van de bezoekjes wordt omgezet in een getekende offerte.

Bekijk het eens vanuit je eigen perspectief. Stel je bent op zoek naar een nieuwe relatie. Stuur je dan ook even snel een mailtje met hierin een heel verhaal over jezelf en aan het einde probeer je meteen een afspraak te maken? Het lijkt mij dat dit niet het gewenste resultaat oplevert.

Kortom, ik kan de intenties niet beoordelen, wellicht hebben jullie ideeen en wil Laura haar reactie geven?

De comment:
Is onderstaand mailbericht dan wel een goed voorbeeld? Ik ben altijd bereid te leren. De bijlage kon ik natuurlijk niet toevoegen. Je zou als IT-architect mijn werkgever Sogyo eventueel interessant vinden, maar het gaat even om het voorbeeld:

Beste Jaap,

Vandaag kwam ik je CV op Linkedin tegen, en graag zou ik met je in contact treden over je wensen en ambities. Wij zijn namelijk op zoek naar nieuwe collega’s en ik zie dat jij wat je CV betreft goed zou aansluiten op wat wij zoeken. En daarbij komt: we hebben je ook zeker wat te bieden! Allereerst: voor meer informatie over wie we zijn en wat we doen, zie onze website: http://www.sogyo.nl.

Wat wij belangrijk vinden, is dat medewerkers alle mogelijkheden krijgen zichzelf in het IT-vakgebied te blijven verdiepen en ontwikkelen. Daarom besteden wij bovengemiddeld aandacht aan opleiding en interne kennisdeling. Je kunt hierbij zelf je richting bepalen. Dit omdat we van mening zijn dat je op je best bent als je kan doen waar je goed in bent en wat je leuk vindt. Wellicht is het voor jou interessant te weten dat we onze medioren en senioren de mogelijkheid bieden een MSc-opleiding te volgen (hierover staat ook kort het een en ander in onze brochure Your Next Step).

Verder zijn we gehuisvest in De Bilt (in de boerderij van Landgoed Sandwijck), een informeel bedrijf met een platte structuur en inmiddels 90 man groot. Met name de tagcloud op de bijgevoegde poster geeft een goede blik op onze bedrijfscultuur (de termen zijn door de collega’s zelf aangedragen en hoe vaker genoemd, hoe belangrijker het onderwerp wordt gevonden en hoe groter de term op de poster). We hebben tenslotte zowel maatwerksoftware projecten in-house als projecten buiten de deur (afhankelijk van de wensen van de opdrachtgever) en experimenteren graag met de nieuwere technologieën (met name intern is daar ruimte voor). Meer informatie over werken bij Sogyo is te lezen op http://www.werkenbijsogyo.nl.
Kortom: er is veel mogelijk!

Graag zou ik van je horen of bovenstaande informatie je interesse heeft gewekt! Ik zou graag een afspraak met je maken om een keer kennis te komen maken. Zou je even kunnen laten weten wat je van de informatie vindt en wanneer het je schikt om af te spreken?

Met vriendelijke groet,

Laura van Tol
Recruiter
Sogyo
Mail: carriere@sogyo.nl

Het grootste zakelijke netwerk waarschuwt ons allen voor de gevaren van de frolleague, een collega waarmee je vriendschappelijke banden onderhoudt. Volgens LinkedIn is het nogal gevaarlijk omdat daarmee de kans bestaat dat persoonlijke informatie bij zakelijke relaties terecht gaat komen.

The Sun: Cristina Hoole, of LinkedIn, said: “It’s becoming increasingly important that we keep our professional and social lives separate and manage our online reputation as effectively as possible.

“There have been plenty of stories lately involving the type of behaviour that is completely inappropriate for a work environment - people need to realise that even virtual actions can have very real consequences.”

Zouden ze bij LinkedIn bang zijn om een tweede Facebook te worden? Welke guideline ze ook uitvaardigen, LinkedIn zal moeten inzien dat de gebruikers zelf bepalen wat tot hun zakelijke netwerk gerekend mag worden en daar horen bij vele een trosje frolleagues bij.

Mis je niet erg veel mogelijke contacten als je frolleagues uitsluit?