Hebben we net de ene crisis gehad, daar start er wel weer een andere.

Michael Arrington, eigenaar Techcrunch en Dare Obasanjo, low profile blogger en in dienst van Microsoft liggen in de clinch met elkaar.

de zaken op een rijtje, Dare Obasanjo heeft een artikel geschreven met als titel TechCrunch Turns Into Fucked Company 2.0. Michael Arrington reageert op TechCrunch met een artikel genaamd The prickly prince strikes again. Klaarblijkelijk is er in het verleden al eens eerder een incident geweest, en zo blijkt, Dare heeft als experiment een wikipedia entry gewijzigd.

Het wordt echter wat interessanter als Steven Hodson tot de ontdekking komt dat er een Twitter conversatie tussen Mossyblog en Michael Arrington is geweest. Een conversatie waarin Michael Arrington zich volledig laat gaan en Mossyblog herhaalde malen een moron en jerk noemt.

En ineens is daar Robert Scoble. Hij mengt zich ook ineens in de “conversatie” om een of andere duistere reden, Op friendfeed is ook eea te vinden

Ik ben er maar eens ingedoken, en wat blijkt?

1. Herhaalde malen worden comments verwijderd op TechCrunch
2. ineens is de comment form afgesloten, er wordt vermeldt: “Sorry, the comment form is closed at this time.”
3. De vader van Dare Obasanjo wordt erbij gehaald in de post op TechCrunch
4. Er wordt een foto van een hondje geplaatst die Dare Obasanjo moet voorstellen
5. Er wordt in het artikel een relatie gelegd met de werkgever van Dare Obasanjo, Microsoft.
6. De comments van diverse artikelen over dit onderwerp oordelen over het algemeen in het nadeel van Michael Arrington.
7. De comments bij Robert Scoble oordelen min of meer ook nadelig voor zowel Michael Arrington en Robert Scoble.
8. Het blijft verder tot op heden angstvallig stil bij Michael Arrington, hij laatniets van zich horen.

Mijn ideeen? Zelfverheerlijking, aandacht en traffic, in een in hun ogen afnemende economie zijn deze zaken onontbeerlijk verbonden met hun primaire bron van inkomsten.Ze worden bang, ze gaan reageren en proberen aandacht te trekken. Echter, TechCrunch is een nieuwssite gericht op nieuwe internet bedrijven en producten, en bestaande bedrijven die impact hebben op het nieuwe internet. Robert Scoble is een amerikaanse (video) blogger, technical evangelist en co-auteur van “naked conversations”.  Beiden leggen grotendeels de focus op internet gerelateerde “technologieen.

En hier komt dus het trieste, zowel Michael Arrington als Robert Scoble rapporteren frequent over web 2.0 en Social Media, maar ook over Collective Intelligence en over how to deal with comments. Michael Arrington heeft besloten om in de onderste regionen te bivakkeren als het gaat om Grahams Hierarchy of Disagreement. Robert Scoble laat de feiten weg, insinueert en suggereert. Beiden houden stug vol aan maar 1 argument, dat Dare Obasanjo Microsoft representeert, en als zodanig zal hij 24 uur per dag zich dit bewust moeten zijn en op basis hiervan acteren.

Wat Michael Arrington doet, en ook Robert Scoble onthoudt zich er niet van, is zagen aan de fundamenten van iets essentieels, de vrijheid van meningsuiting. Hij wil klaarblijkelijk dat bloggers in hun vrijheid worden beperkt door werkgevers, en als bloggers misstappen begaan, de werkgever de blogger ontslaat.

Gelukkig is daar Frank Shaw, Worldwide President Waggener Edstrom en account manager voor het Microsoft team die uiteindelijk in het toetsenbord klimt en zijn standpunt toelicht. Robert Scoble biedt tenslotte, na het artikel van Frank Shaw gelezen te hebben zijn excuses aan. Voor wat het waard is dan, hij heeft dit eerder meegemaakt en heeft eerder zijn excuses aangeboden. Is hij nog serieus te nemen?

Robert en Michael evangeliseren een tijdperk waarin je creatief en authentiek mag zijn. Aan de andere kant lappen zij zelf deze evangelisatie aan hun laars door hun mening te ventileren, hun autoriteit te misbruiken en er een eigen wending aan te geven. Eigenlijk is het Naked Conversations op z’n kop. 

Kortom, zijn we weer terug bij af? Zijn we de grote traditionele media moguls, met hun bijbehorende macht, nu aan het terugzien op het internet, is dit de nieuwe self-made elite? Of zijn het een paar etterbakjes die net uit de luiers zijn en zich als kinderachtige mannelijke pubers gedragen? 

Of is het, als we kijken naar de traffic van scobleizer.com en techcrunch.com waar een duidelijke afname te zien is, een slimme truc om traffic te genereren? Robert is tenslotte ook maar een werknemer bij een bedrijf wat zich ook voorbereidt op recessie. Michael is eigenaar van TechCrunch en afname in traffic brengt wellicht het voortbestaan in gevaar, mede gezien de recessie.