Al een aantal maanden is mijn mobiele telefoonrekening aardig hoog, de afgelopen maand was deze weer eens meer dan 150 euro. Uitgaande van 10 cent per minuut is dat meer dan 25 uur bellen per maand. Op zich niet vreemd, da’s minder dan een uur per dag. Naar collega’s kan ik gratis bellen (zo wordt mij verteld), naar externe nummers kost het geld. Naar het buitenland bellen doe ik zelden. Prive bellen doe ik minder dan 10% (nu kun je je afvragen of deze 10% niet het grootste deel van de kosten met zich meebrengt, dit lijkt me niet het geval). Smsjes stuur ik ook zelden, internetten op de mobiel doe ik niet.

Nu moet je weten dat ik qua sterrenbeeld Tweeling ben, een echte zelfs. Een echte tweeling staat bekend om zijn communicatie(middelen), de telefoon is daarom een voor mij voordehand liggend medium. Daarnaast, volgens Belbin ben ik een brononderzoeker, en ook hier geldt weer, de brononderzoeker heeft als een van de karakteristieken het gebruik van de telefoon. Is dit alles? Nee, volgens de MBTI test ben ik een ENFP en ook dit type gebruikt graag de telefoon. Communicatie is dus de story of my life. Heb ik al eerder hoge rekeningen gehad? Welja, bij iedere werkgever ben ik wel geattendeerd op de hoogte van mijn rekening. Met enige regelmaat stond ik in de ranking op nummer 1. Zelfs de nummer 2 (vaak een sales) werd door mij overtopt met enkele tientallen euro’s

Alleen al dit artikel kost uiteindelijk meer dan dat het uiteindelijk oplevert als ik facturabel zou zijn, toch wil ik eens kijken of ik de kosten van dit dwingende, intrusive communicatiemedium, de mobiele telefoon kan terugdringen. En voor de volledigheid, ik bel op basis van een zakelijk abonnement wat door mijn werkgever wordt vergoed.

1. Meer per email communiceren. Voordeel, lagere telefoonkosten. Nadeel, geen mogelijkheid tot leggen/verstevigen relatie, geen direct antwoord, regelen van follow-up voor email wanneer geen antwoord terug komt.
2. Minder communiceren. Voordeel, lagere telefoonkosten. Nadeel, geen idee,
3. Per mail communiceren of de ander mij wil bellen, maar dat is probleemverschuiving. Een voordeel voor mij, een nadeel voor de ander.
4. Aan de telefoon de vraag stellen of de andere kant mij wil terugbellen. Zelfde als punt 3.
5. Minder bellen naar de file-informatie en naar de nummerinformatiedienst.
6. Alerter zijn op broekzakbellen. Geen idee of ik me hier schuldig aan maak.
7. Inzetten van Skype, Windows Live Messenger en de zakelijke Office Communicator. Veel voordelen. Nadeel is dat ik niet rond kan lopen.
8. Korter bellen. Alleen maar voordelen maar ligt niet in mijn aard
9. Inzage verkrijgen in de telefoonrekening. Het zou me bewust moeten maken.
10. Inzage verkrijgen in het belgedrag.
11. Minder nieuwsgierig zijn wanneer ik een oproep heb gemist. Als het belangrijk is wordt er wel een tweede keer gebeld of is de voicemail ingesproken.
12. Evaluatie of het wel het juiste abonnement is.
13. Inzetten van andere communicatiemiddelen als Social Media

Kortom, ik wil eens kijken of ik over 3 maanden mijn rekening onder de 100 euro krijg.

Een van de ideeen die mij het meest aanspreekt is wel het terugdringen van de intrusive communicatiemedia. De (mobiele) telefoon is een storend fenomeen. Je hebt werkelijk geen idee wanneer er iemand belt en waar het over gaat. Ditzelfde geldt voor Skype en de Windows Live Messenger. De Windows Live Messenger, Office Communicator en email zijn tijdrovend.

Maar er is tegenwoordig ook zo iets als Twitter. Op je eigen tijd Twitteren en Twitters consumeren en dat in maximaal 160 karakters. Het is lekker kort, er is toch sprake van contact en conversatie en kan op tijden die jezelf bepaalt geconsumeerd worden. Er is echter een probleempje…. Niet iedereen die ik spreek zit, net zoals ik, op http://www.twitter.com/stoneford. Mijn missie is dan ook, naast het terugdringen van de rekening om te kijken of ik in staat ben zoveel mogelijk mensen op Twitter te krijgen om via Twitter te communiceren.

Ik zou het erg op prijs stellen als jullie ander tips, ideeen en suggesties hebben voor het reduceren van de telefoonrekening. Heb je ideeen? Laat ze alsjeblieft achter in de comments.

Image by Hugh MacLeod

Steeds vaker zie ik artikelen op blogs langskomen met bijvoorbeeld als laatste regel

“Volg mij op Twitter op http://twitter.com/willekeurigetwitternaam”

Eigenlijk best jammer, ik zou graag met je in contact willen komen, helaas kom je met deze zin wat dwingend over en gaat het niet over mij als bezoeker, maar over jou.

Waarom zou ik je eigenlijk moeten volgen op Twitter, temeer daar ik echt geen idee heb of je op Twitter net zoveel en zinvols te melden hebt als op de blog.Wie garandeert mij dat jij mij terug gaat volgen en wat krijg ik ervoor terug van je als ik jou ga volgen?

Met bovengenoemde voorbeeldzin impliceer je mogelijk dat Twitter geen conversatiemedium is, zeker richting mensen die Twitter nog niet of niet helemaal begrijpen. Twitter is echter wel een medium wat zich goed leent voor conversaties.

Betere zinnen zouden kunnen zijn:

Ik zou je graag willen leren kennen, zou je mij als follower willen toevoegen op Twitter?

Ik wil graag met je in gesprek komen maar ken je nog niet, zou je mij willen volgen op Twitter zodat ik met je in gesprek kan komen

Zou je mij alsjeblieft willen volgen op op Twitter? Ik ben altijd op zoek naar interessante mensen en goede gesprekken.

Microsoft Research is altijd een boeiende plek om te neuzen als je op zoek bent naar, om het even welke, inspiratie. Wacky wetenschappers bedenken daar de wonderlijke dingen die we veelal nooit in productie zullen zien. Socio-Digital systems projecten zijn een deel van het onderzoek rondom Computer-Mediated Living.

Wat opvalt is dat het onderzoek zich daar heel erg richt op het ‘mobiele leven’ in combinatie met de ‘thuisbasis’, zoals bij de Digital Postcard, waarbij je afbeelding vanuit je mobieltje direct naar een digitaal fotolijstje thuis verzend.

Allemaal spielerei? Wellicht, maar het Epigraph concept is wel heel prikkelend. Het geeft huisgenoten een digitale presence als ze niet aanwezig zijn. Het ding laat berichten, foto’s etc. zien van de leden van het gezin en weet hoe ze met elkaar in contact te brengen. Lightweight communications.

Het idee dat iemand thuis via mijn mobiel ongevraagd even naar me kan ‘loeren’ (glancing), lijkt me misschien niet zo heel fijn

Bekijk deze video met nieuwe socio-digital concepten van Microsoft.

The Socio-Digital Systems Group is part of the Computer-Mediated Living research area and brings together psychology, sociology, design, computer science and hardware engineering to explore the relationship between people and technology. Our research seeks to understand how technology can be designed to support and enrich human values in the everyday world.

The 5 Stages of Twitter Acceptance (via Rohit Bhargava) 

Werk aan de winkel dus.

Cross-posted op marketinginnovatie.org

Het gaat niet goed met de economie, of we elkaar een recessie in gaan praten of dat we een echte recessie ingaan? Dat doet er niet toe, feit is dat er gecommuniceerd moet gaan worden, zowel intern, binnen organisaties als extern, naar bijvoorbeeld je klanten.

Mensen hebben veel vragen, met deze vragen gaan op pad, op zoek naar duidelijkheid. Ditzelfde geldt voor de medewerkers in bedrijven, zij gaan met dezelfde missie op pad.

Wat gebeurt er echter bij veel organisaties? Zij grijpen terug op aloude mechanismen, hierarchische mechanismen, communismen, etc… Medewerkers mogen ineens niet de vragen stellen die benodigd zijn. Klaarblijkelijk mogen zij het management niet confronteren met de waarheid en hen attenderen op de feitelijke, actuele situatie.

Hierbij komt dus duidelijk de ware aard van de organisatie, de manager of directeur naar boven. Culturen worden meer gesloten, communicatie wordt onder embargo gestroomlijnd en naar buiten gebracht. Hierin herken je uiteindelijk de ware aard achter een merk. Interne communicatie, marketing, zij worden betrokken bij het proces wat command & control communicatie heet. En als er al gecommuniceerd wordt? Dan is de communicatie vaak van dermate slechte aard dat er alleen nog maar meer vragen bijkomen dan dat er weg worden genomen.

De waarheid is dat organisaties geen andere keuze hebben dan op de medewerkers te bouwen en te vertrouwen. Juist de medewerkers zijn de schakel tussen de organisatie, hun collega’s en de klanten. Dit is vaak moeilijk onder ogen te zien, nog moeilijker om door te voeren (de controle los te laten) en helemaal moeilijk als er spannende tijden naderen.

Ja, het is soms frustrerend om naar pessimistische uitlatingen, opmerkingen en vragen te luisteren, het is frustrerend als dit een terugkerend iets binnen de organisatie wordt, maar het heeft helemaal geen zin om hier de controle over te willen verkrijgen. De vraag is of de ware cultuur van een bedrijf dan nog synchroon loopt met de communicatie. De vraag is ook of medewerkers wel gediend zijn van de top-down communicatie, het feit dat zij geen vragen mogen stellen. Het gaat hier dus om corporate engagement. Het gaat ook om push communicatie, de top-down benadering.

Maar wat is nu echt belangrijk? Precies, dat medewerkers achter het merk blijven staan, en dit is totaal onafhankelijk van welke marktomstandigheid dan ook. Het gaat uiteindelijk om de authentieke dialoog, vertrouwen, openheid en respect. Hier is dan ook een grote rol voor de interne marketing weggelegd.

Wat moet je dan doen?

1. Hanteer altijd de open deur policy. Benadruk deze boodschap nog eens extra gedurende de roerige, onzekere tijden. Zorg ook dat de deur letterlijk open staat, dat je de boodschap oprecht brengt en stel de medewerkers ten allen tijde in de gelegenheid hier gebruik van te maken. Ga er ook van uit dat als er niemand komt, je zelf iets nog niet goed hebt gedaan. Er is altijd wel iemand die vragen heeft. Met de open deur wordt overigens bedoeld; alle communicatiemechanismen die er voorhanden zijn, dus ook email, Instant Messaging zijn hier onderdeel van. Het negeren, of opwekken van ergenis bij jou als manager heeft weinig zin.
2. Wees vooral ook eerlijk en open, benadruk duidelijk dat je alle kwaliteiten die je aan boord hebt erg hard nodig zult hebben de komende tijd. Je bent zelf manager, je medewerkers vertegenwoordigen het kapitaal van je bedrijf. Kritische vragen? Zorg maar dat je ze beantwoordt en ga ze vooral niet uit de weg omdat je zelf wilt vluchten. Je geeft hiermee tevens aan dat medewerkers een (deel van) de controle hebben over het lot. Eerlijk duurt het langst.
3. Informeer wat vaker hoe de sfeer is binnen het bedrijf, meet ook wat de impact is van de interne communicatie
4. Enthousiasmeer en motiveer
5. Laat vooral de evangelisten en motivators hun werk doen, zij zullen bijna per definitie de enthousiasmerende en motiverende rol vertegenwoordigen, zowel intern als naar buiten toe. Zij zullen ook bereid zijn naast slecht nieuws ook eens wat goed nieuws te delen met de andere medewerkers
6. Geef helder en duidelijk je strategie, visie en missie aan
7. Houdt en intensiveer het contact met de klanten

Wat moet je vooral niet doen?

1. Niet of slecht communiceren, of te laat
2. De mening van de medewerkers niet willen horen, de vragen die zij hebben niet willen horen
3. Ineens de organisatie en het communicatiemodel anders gaan inrichten
4. Een te rooskleurig beeld schetsen (medewerkers zijn niet dom)
5. Een afwachtende houding aannemen
6. Niet communiceren, fouten worden in een normale of uitstekende economie getolereerd, in een afnemende of slechte economie niet.
7. Medewerkers, en dus ook de stakeholders en de beinvloeders niet serieus nemen of monddood maken

Kortom, verschuil je niet, hanteer geen command and control mechanismen, stel jezelf open en probeer eerlijk en transparant te blijven.

overleven blogs de recessie? Deze vraag stelde Leon Krijnen onlangs op dutchcowboys in de vorm van een blogpost. 

Nu is er inhoudelijk erg veel op het artikel aan te merken en kan er veel discussie over worden gevoerd.In de comments op het artikel is dit reeds gebeurd. Niet veel later schreef Paul Boutin, notabene in Wired, een artikel genaamd Kill Your Blog, ook weer in de vorm van een blogpost…

Daarom hierbij my 2 cents:

Meer dan 5 jaar geleden kwamen de blogs echt in opkomst. Momenteel zijn er meer dan 175 miljoen blogs. Wel is het zo dat maar 7,4 miljoen blogs in de afgelopen 4 maanden een post hebben gemaakt. Maar ja, de drempel voor het aanmaken van een blog is dan ook wel heel erg laag, in de meeste gevallen is deze gratis aan te maken, daarnaast is een artikeltje, als je wilt, zo geschreven en geplaatst.

Zonder volledig te willen zijn hebben we een onderscheid tussen:

1. De echte bloggers, de mensen die vanuit passie bloggen
2. De mainstream media die een blog gebruikt om het laatste nieuws te brengen
3. De marketeers die niets hebben begrepen van hoe je moet webloggen, de marketeers die denken dat de weblogs een nieuw uithangbord zijn voor de organisatie.
4. De A-List bloggers als Robert Scoble en consorten

En om dan heel kort door de bocht te gaan er zijn 2 soorten blogs:

1. Online magazine formaat met blog kenmerken
2. Blogs waarin je kunt samenwerken en discussieren

Als we kijken naar de Technorati Top 100 dan zien we dat er een divers aantal blogs tussen zitten die eigenlijk niets meer met het oorspronkelijke webloggen van doen hebben.

Wat zijn blogs dan eigenlijk?

1. Een weblog is een wijze waarop iemand zich kan uitdrukken
2. Bloggen is een manier om kennis te delen en te borgen
3. Bloggen is een manier waarop je eenvoudiger “conversaties” kunt voeren met anderen.
4. Blogs zorgen ervoor dat je makkelijker gevonden wordt op het web
5. Een weblog is een plek waar je samen kunt communiceren, discussieren en samenwerken
6. Een blog is een plaats waar je in verbinding kunt treden met anderen, waar je nieuwe mensen kunt ontdekken
7. Een blog is de online basis voor je identiteit
8. De blog is een plaats waar we bewondering en erkenning kunnen verkrijgen

Blogs als Techcrunch en Mashable zijn geen echte blogs, zij gaan voor de pageviews, zij gaan voor het uitzenden van hun boodschap. Deze media zijn ook merendeels afhankelijk van advertisement inkomsten, en juist deze afname noodzaakt deze media tot drastische stappen. Dit heeft echter geheel niets te maken met het echte bloggen, met de essentie vanuit waar bloggen is ontstaan. De vraag of deze blogs de recessie overleven is wel een legitieme vraag mijns inziens.

Jason Calacanis is onlangs gestopt met zijn blog, Robert Scoble is minder te vinden op zijn eigen blog. Dit zijn 2 heren waarvan bekend is dat zij ook merendeels zenden, daarnaast zijn het early adopters die constant op zoek zijn naar nieuwe media en constant aan het experimenteren zijn. Jason Calacanis hanteert tegenwoordig een private email list, de mails verschijnen echter met enige regelmaat in de publiciteit op diverse blogs. Op deze blogs wordt vervolgens heftig gediscussieerd over zowel de inhoud alsmede of het wel gerechtvaardigd is dat deze mails worden gepubliceerd worden. Daarnaast is Jason niet echt gestopt maar gebruikt hij zijn blog om zijn bedrijf actief onder de aandacht te brengen.

Blogging is inmiddels mainstream geworden, voor velen is dit de voorkeurswijze geworden voor hetgeen ze willen delen met de wereld. Feit is dat niet iedereen wil gaan bloggen, Hyves, Facebook en dergelijke zijn voor velen voldoende (telt Technorati de Hyves blogs mee eigenlijk?), gewoon niet ergens op actief zijn is voor velen ook voldoende, maar het is gewoonweg niet alles of niets.  We hebben de afgelopen tijd natuurlijk meerdere opties gekregen, opties als Friendfeed, Hyves, Facebook, Jaiku, Twitter, Delicious, Google Reader. Je ziet wel een verschuiving naar andere communicatiemedia als FriendFeed en Twitter waarbij Twitter wordt gekenmerkt als microblogging.

De echte bloggers krijgen respect, erkenning en een reputatie. Online magazines en kranten worden gelezen om het laatste nieuws, thats’ all.

Kortom, blogs overleven zeer zeker de recessie, blogs zullen een volgende evolutie doormaken. Niche is king en goede andere blogs vindt je door blogs van anderen te lezen, bloggers die begrijpen dat het belangrijk is om anderen te promoten en bezoekers te helpen met hun zoektocht naar goede informatie. Ikzelf verwacht dat de blogs zullen groeien, groeien in die zin dat de andere Social Media toepassingen als bijvoorbeeld Twitter steeds meer geintegreerd zullen worden in de blogging platforms waarbij alle persoonlijke informatie via de diverse, door desbetreffende persoon gebruikte Social Media zal worden geaggregeerd in dit platform.

Zoals wel vaker zie je dat op bijvoorbeeld Hacker News waardevolle info in de comments te vinden is:

Writing a blog helps you organize your thoughts, improves your writing skills, and teaches you to make good arguments (and recognize bad ones).

None of that requires having an audience. At least an audience larger than your friends and coworkers.

If you like to write, don’t stop writing because it’s not “where the buzz is at”. There’s more to life than following trends.

Het leven voor Twitter: