Op de blog van Jeff Jarvis ontdekte ik onderstaande quote:

“The outlook for the global economy is the worst that many of us have seen in our lives,” she said. “There is no country, there is no industry that will be completely immune…. The current crisis is rooted in global macroeconomic imbalances. We are in this together.” This, she said, was “a problem of risk management. No one did a good job.” There was excessive risk taking and leverage. In that, she included not only the industry and governments but media and households. “It has undermined the perceived advantage of open capital markets and at the extreme has even questioned the value of capitalism today.”

Dit deed me meteen denken aan het boek van Nassim Nicholas Taleb namelijk “the Black Swan: the impact of the highly improbable” waarin hij diverse opmerkingen maakt over risico management. Tegelijkertijd begon ik me af te vragen hoe je in risk models dan het onderdeel vertrouwen mee kunt nemen

We worden beinvloed door de marketing, de reclamemachines, door alles en iedereen rondomheen. We worden geindoctrineerd, men doet ons geloven dat het allemaal welletjes gaat. En dan ineens, is daar de Amerikaanse kredietcrisis, er valt er een bank om…!  Als makke schaapjes zijn we er in getuind. beeeheeheehe.

We konden het niet geloven maar wij zelf zijn wel degenen die vertrouwen hebben gelegd in deze banken, die blind op basis van een verkooppraatje, op basis van reclames en dergelijke een hypotheek of lening af hebben gesloten.

Ik weet het nog goed, een hypotheekadviseur, een adviseur van de bank die me allebei voorhielden dat de rente alleen maar zou dalen, de komende jaren zou de economie verder stijgen. Doe mij ook zo’n glazen bol dacht ik en tegelijkertijd maar wijselijk besloten mijn hypotheek ergens anders onder te brengen, daar waar men zij, we hebben de wijsheid niet in pacht, we weten het niet. Zij gaven mij dus wel vertrouwen door eerlijk en oprecht te zijn. Nassi Nicholas Taleb omschreef het mooi in zijn boek met als voorbeeld 9/11. Niemand had dit zien aankomen en wat doen risico-managers nu? Op basis van ervaringen in het verleden risico’s in kaart brengen en managen. Ofwel, proberen te zorgen dat er niet nog eens een vliegtuig in een wolkenkrabber kan vliegen… Maar ja, de terroristen komen wellicht wel weer terug, onvoorspelbaar en verrassend. Dit zit niet in de risico modelletjes, wel de mate waarin een bepaald risico kan optreden en zo stellen we risico-modellen dus bij op basis van in het verleden gebeurde incidenten.

Overigens heeft Nassim Nicholas Taleb ook nog wat te vertellen over de huidige crisis. Hij stelt hierin heel duidelijk:

1. Het is geen Black Swan, het is een White Swan
2. Vereenvoudiging van het systeem
3. Illusie en vals vertrouwen
4. Er zijn zaken die we weten, die we niet weten en er zijn zaken waarvan we geen weet hebben dat we ze niet weten
5. Verbied banken het nemen van risico
6. De samenleving betaald iedere keer de prijs, keer op keer vervallen we in dezelfde vicieuze cirkel
7. Ondanks het feit dat, door de enorme risico’s die door de banken zijn genomen, krijgen de bestuurders enorm zwaar betaald. Ze worden min of meer beloond voor het feit dat ze de zaak hebben laten instorten.

Jeff Jarvis haalt ook nog de term “controle” aan. Hij stelt dat degene die de controle loslaat wint. Hij geeft een goede beschrijving van dit principe, vertrouwen komt van onderaf, maar alvorens het vertrouwen wordt gewonnen moet van bovenaf men vertrouwen geven aan de de onderlaag (David Weinberger). Vertrouwen krijgen we momenteel niet door reclameboodschappen, door massa-indoctrinatie, voor vertrouwen is momenteel meer nodig, openheid en transparantie.

Helaas zal vermoedelijk de praktijk anders uitwijzen, wanneer de crisis wegebt vallen we terug in oude gewoonten, de mens is gemaakt om negatieve impact weer te vergeten. Jaren later krijgen we weer een flashback als de volgende crisis zich weer voordoet, die, zoals Nassim stelt, weer zwaarder zal zijn. Ook blijkt dit momenteel ook, de meerderheid van de nederlanders heeft nog steeds vertrouwen in haar eigen bank…

Meer posts over dit onderwerp:
Conversaties, dialogen, relaties en vertrouwen: Marketing 2.0
Uitleg over het risico van de Google Chrome incognito mode
Sinds wanneer vertrouwen we vreemdelingen?
Doe meer met minder
Wat doen die meer dan 500 miljoen MENSEN?

Tags: mensen, openheid, recessie, relaties, risico's, transparantie, vertrouwen