In navolging op eerdere artikelen op SocialSofties en Dutch CowBoys de volgende stelling:
Online Privacy is JOUW probleem. Online Privacy is een illusie
Je bewust zijn van hetgeen je doet op internet, de digitale sporen die je achterlaat en de informatie in die digitale sporen vertellen veel, vaak meer dan dat je wilt en meer dan dat je wellicht beseft.
Is dit tegen te houden? Is er wat tegen te doen? Nee. Ondanks het feit dat mensen zich wellicht de komende tijd meer bewust bezig zijn zal het nog altijd een keer fout gaan. Beschouw het als de huisdeur die je per ongeluk open hebt laten staan. Of het slaapkamerraam wat nog open staat terwijl je op vakantie bent. het overkomt je gewoon. Waar mensen werken worden fouten gemaakt.
De leverancier die de sloten van je huis levert garandeert helemaal niets. Jijzelf bent verantwoordelijk voor de inbouw en de zorg dat het slot daadwerkelijk gebruikt wordt.
Op dit moment echter zijn er onvoldoende sloten voorradig, tevens zijn de sloten te universeel van aard. De Google’s, Yahoo’s, Microsofts van deze wereld, maar ook andere partijen zullen hier een belangrijke rol in moeten gaan spelen en “sloten” in diverse soorten en maten moeten gaan leveren.
Een captcha die wordt gehacked kan naderhand waardevolle informatie opleveren.
Identiteitsdiefstal komt vaker voor dan dat mensen vermoeden. Net zoals mensen ervoor kiezen de voordeur te voorzien van een ander slot dan de achterdeur, zo moeten gebruikers zich ook bewust zijn van de impact als zij welgeteld 1 sleutel gebruiken voor het hele huis. Ofwel, 1 account kan dus toegang geven tot vele persoonlijke services als email, agenda, adresboek, medisch dossier, etc…
Maar wist je dat je, met de aanmelding voor een internetaansluiting, je voordeur wagenwijd open staat? En dat met de aanmelding voor bijv. een Google account je de voordeur ook wagenwijd open hebt gezet? IP adressen zijn te herleiden naar jou, zoekgedrag wordt gelogd, cookies worden gezet, etc… De nieuwste telg in de browser familie van Microft doet hier wellicht een eerste aanzet toe, maar dit is bij lange na niet afdoende.
Waar gaat het heen met online privacy? Bestaat er nog wel privacy? Onlangs werd een computer aangeboden op eBay, voorzien van miljoenen klantgegevens. Is hier wat tegen te doen? Nee, in het verleden behaalde resultaten bieden genoeg garantie voor de toekomst.
Ongetwijfeld zal er in de toekomst wel vaker een USB stick, een harde schijf, een DVD, of een complete server met vele records aan gevoelige informatie in het wild gevonden worden. Ook jouw data kan hier op dat moment op aanwezig zijn.
Is online privacy dan een illusie? Absoluut. De trend is al langer aan de gang zoals uit bovenstaande voorbeelden ook moge blijken. Banken, verzekeringsmaatschappijen, social networks, online services. Overal is wel informatie van je vastgelegd. Maar je staat wellicht ook op blacklists van vliegmaatschappijen of van de overheid. Er is hetzij door jezelf informatie geplaatst, hetzij door anderen.
Feit is dat je geen controle hebt over je eigen gegevens, niet bij de banken, niet op de social networks, niet op het internet. Je bent ook niet in staat te voorkomen dat computers worden gehacked. En, omdat je geen controle hebt, is er ook geen sprake van online privacy. Heb jij controle over de gegevens die je hebt ingevuld in je profiel? Heb je enig idee wat er met deze gegevens gedaan wordt? Heb je de kleine lettertjes in de privacy policies gelezen? En als je ze al gelezen hebt, heb je enig idee wat er vervolgens wordt bedoeld? Heb je enig idee welke informatie door andere partijen over jou is vastgelegd?
Er zijn mensen die beweren dat, wanneer je niet wilt dat iets online beschikbaar is over je, je deze info niet moet vrijgeven. Dit is echter maar een deel van het verhaal. Je hebt geen controle, niet over de informatie over je, en over je online identiteit. Een mooi voorbeeld is Simon Blint, maar ook Geenstijl weet er in veel gevallen een bijzondere wending aan te geven.
En vlak vooral de rol van de overheid niet uit, enerszijds zijn zij het gezag wat toezicht houdt en regels moet opstellen mbt online privacy en cybercriminaliteit, anderzijds is de overheid ook een controlerende instantie die bij machte is alles over een individu te weten te komen.
Er zijn dus 4 aspecten die een belangrijke invloed uitoefenen op de online privacy:
1. Jijzelf
2. De bedrijven/instituten
3. De overheid
4. De medemens
Over 3 van bovengenoemde 4 aspecten heb je zeer zeker geen controle. Voor de 1e van de 4, jijzelf geldt dat je maar deels controle zou kunnen uitoefenen.
We leven in een veranderende wereld, een evoluerende wereld. We krijgen steeds meer vrijheid, we willen ook steeds meer vrijheid, maar met deze vrijheid komt ook een keerzijde mee, het gebrek aan online privacy, althans, zo ervaart men dat op dit moment.
Er zijn de afgelopen jaren diverse instanties als de Privacy Alliance en de Electronic Frontier Foundation opgericht.
Deze instanties zijn echter voortgekomen uit een behoefte van de mens. Deze behoefte is weer onstaan vanwege een aanleiding, een probleem of incident. In ieder geval heeft er iets plaatsgevonden. Dit soort instanties zullen per definitie achter de feiten aanlopen daar zij de toekomst niet kennen, net zomin als wij, virusscanners scannen ook op basis van bekende patronen. Als er een nieuw virus de kop op steekt dan duurt het even voordat er een vaccin voor is ontwikkeld, ook hier loopt men constant achter de feiten aan.
Methodes en technologieen die de privacy waarborgen worden pas ontwikkeld als er een aanleiding toe is. De waarheid is dat de toekomst niet voorspeld kan worden, en dus zullen privacysystemen altijd op basis van een in het verleden plaats gevonden gebeurtenis worden ontwikkeld. We zullen ons bewust moeten worden dat we de controle kwijt zijn en dat we deze niet terug krijgen, we zullen ons bewust moeten worden dat dit evolutie is en niet tegen is te houden.
Kortom, online privacy is een illusie, een illusie die we met z’n allen graag krampachtig in stand houden.
Recent Comments